විත්‍යාගේ සොයුරා උසාවියේදී කී කවිය...

මතකයි මට දිගු කලකටපෙරාතුව
ආ හැටි අම්මා කිරිකැටියෙකුවඩාගෙන
හිඳි මුත් එතෙක් සුරතල් වීඑකම
මහිතේ අහිතක් තිබුනේ නෑකිසිම

නංගා අඬන විට ගොස් මම නලවනවා
වෙනකෙක් මුකුත් කිව්වොත් හෙම ඔරවනවා
අප්පට හොරෙන් ඔන්චිල්ලා පද්දන්නවා
හීනෙන් මාව දැක නංගා හිනැහෙනවා

කාටද ඕනේ මේ ඇඹිටිල්ලන් කෙල්ල
සුනිමල් අසා මං තැලුවා උගේ හොම්බ
නංගිට ලියුම් දුන් යෝගා හොයාගෙන
දුන්නා ඌට බිව් මව්කිරි සිහිවෙන්න

දින දින අගේ වැඩිවන රූපය ඈගේ
මට රසදුනකි ඈ නංගා මාගේ
වටපිට එවුන් ඇදෙනා බඹරුන් වාගේ
ඈ මගේ පණයි ඈ රැකගන්නට ඕනේ

මගේ වැඩ කරලා තියපිය යයි කියා නැත
තේකක් හදා දීපිය යයි කියා නැත
ඒ කිසි දෙයක් ඈ මිස මා කලෙත් නැත
ඒගැන කිසිත් මැසිවිල්ලක් කියුවේ නැත

නංගා පරක්කුය වෙනදට වඩා අද
බැලුවොත් හොඳයි ගොස් පොඩ්ඩක් හන්දියට
අප්පත් නැත පේනා මානයක
අම්මා කියද්දීත් බයිසිකලෙයි මම

නංගා හොයා මම සයිකලේ පාගනවා
යෝගා ගැන වස විස සිතුවිලි එනවා
සැක හිත මගේ එක මුල්ලක පැසවෙනවා
නංගා මගේ ඈ සැක බිය දුරුවෙනවා

නොදුටුව නිසා මම නංගව කිසිතැනක
ගිනිගත් හිසෙන් දිව්වා පිස්සෙක් විලස
පාසල ඇරී ඈ ආ හැටි දුටු පිරිස
ඊට පසුව වුනු දෙයකුත් දන්නේ නැත

සොයලා සොයලා සොයලා බැරිම තැන
බලමුද කැලෑවේ වත් පාර ළඟ
මානා ඉලුක් පොඩිවී ඇත එක තැනක
කවුදෝ හිඳී වැටිලා එහි සිහි නැතිව

ගම එකතැනක නංගා ඇත ඔවුන් මැද
ඇඟලු ඇදුම් කිසිවක් ඇගේ ඇඟේ නැත
සියුමැලි ඇඟේ පහරවලුත් තැනින් තැන
මේ දේ කරපු උන් ටික මරනවා අද

හැමටම කලින් නංගා වෙත පැනලා
මා ඈ හෙලෙව්වේ පළමුව විලි වහලා
පියවුණු දෑස හැර ආයෙත් බලලා
කියපන් නංගියේ මා උඹගේ අයියා

පණ ටික යවන්නට පෙර දහ වද දීලා
තිරිසන් මලයක්කු ඈ හපයක් කරලා
අම්මගේ පලිය පිට උන් ටික හිරි ඇරලා
මරා තිබුනේ ගෙල පටියෙන් හිර කරලා

මුන් ටික පෙනෙනකොට අද මට උසාවියේ
ගිනිගෙන දැවෙනවා ලෙස මා ඇති නිරයේ
විත්තිය අසනවා හිටි හැටි නගා මගේ
මොනවා කියන්නද ඒ ගැන තවත් මෙහේ

නංගා ඉන්නවා පිටුපස අසුන අරා
බැහැ මට කියන්නට මොකවත් ඇ දෙස බලා
මියගිය ඇගේ රුව සිව් දෙස ටැග් කරලා
ආයෙම වතාවක් ඈ කෙලෙසනවද ඔහෙලා

හිනැහී කට කොනින් මුන් ටික අද මෙන්න මෙහේ
නංගා මගේ තනියෙන් ඇත වල අස්සේ
වෙන මෙනවාද මෙහි සොය සොය ඉන්නේ
මොන කෙන්ගෙඩියකටද නඩු අහන්නේ

එලියට දමා මුන් ටික නිරුවත් කරලා
දකුණට ගෙනියන්න දෙපයින් කසෙන් තලා
හැමටම පෙනෙන්නට බෙල්ලට තොණ්ඩුව දාල
එල්ලා දමනු එමි අලුගෝසුවා වෙලා

අමතක මතකය..

අමතක කරලා දාල තියෙන, නැත්තන් අමතක වෙලා තියෙන , එහෙමත් නැත්තන් මතක් කරන්නට කැමති නැති, මතකයන් මේ ජීවිතය පුරාවටම තියෙනවා. ඇත්තටම ' මේ මොහොත' කියා දෙයක් නෑ. ඇත්තේ බලාපොරොත්තු හා මතකයන් පමණයි.

දෙදෙහස් අටේ ජුනි මාසයේ දවසක රොටියා පුරුදු පරිදි 255 බස් රියකට නැග්ගේ විශ්ව විද්‍යාලයේ දේශනයකට සහබාගි වෙන්නයි. රොටියා ගිය බසයට ඉදිරියෙන් ගිය 255 බසය විශ්ව විද්‍යාලය පසුවෙනාවත් සමගම පුපුරා ගොස් තිබුනා. මෙහිදී රොටියා බස් බෝම්බයකින් අනූ නවයෙන් බේරුනා යයි පම්පෝරි ගසන්නේ නැහැ, මොකද ඒ බස් රථයේ රොටියා උන්නත් බෝම්බය පුපුරන විට රොටියා බොහෝ විට බසයෙන් බැස තිබේවි..

නමුත් ජිවිතයේ දී අම්මා කෙනෙකුගේ මුවින් අසන්න නොලැබෙන තරමේ දුක්ඛිත විලාපයක් අමතක කරන්න රොටියාට නොහැකිවාක් මෙන්ම තමුන් බත් පාර්සලය බැඳ දී බස් රථයට ගොඩ කල තමන්ගේ දරුවා ඔලුවේ පැත්තක් නැතිව මහා මග වැටි උන් හැටි අමතක කරන්න ඒ අම්මාටත් බැරුව ඇති.. බස් රියේ දොර අසල අසුනේ වාඩි වී හුන් කාන්තාව හාස්කමකින් බේරී තිබුනත් ඈට තම යාබද අසුන් වල හිඳි මගීන් මැරී වැටි උන් හැටි තාමත් මතක ඇති..

එදා සිදුවූ සියල්ල මෙතන ලියන්න රොටියා කැමති නැහැ. නමුත් ඒ අවස්ථාවේ හමුදා නිලධාරින් ක්‍රියා කල ආකාරය නම් ප්‍රශංසනීයයි. එයත් කිසිදාක අමතක කරන්න බැහැ

**** **** ****

රොටියාට යන්තම් මතක ඇති කාලයේ , රොටියාගේ ගමේ එකම නම ඇති මිතුරන් දෙදෙනෙකු සිටියා. රොටියා ඔවුන්ව පහසුව තකා සුරංග කියා හඳුන්වන්නම්. ගමේ අය ඔවුන්ව හැඳින්වූවේ ලොකු සුරංග හා පොඩි සුරංග ලෙසයි. දෙදෙනාම හමුදාවට බැඳුනා. රොටියා හිතන විදියට නම් ඔවුන් හමුදාවට බැඳුනේ ජීවිකාව සරි කර ගන්නයි. දෙදෙනාම දුප්පත් පවුල් වල පිරිමි ළමයි..

අවුරුද්දක් විතර ගත වෙන්න ඇති. ලොකු සුරංග පෙට්ටියකින් ආපහු ආවා.පොඩි සුරංග හා ගමේ උදවිය හඬා වැටුනා. ලොකු සුරංගව වළලන්න මොහොතකට කලින් හමුදාවෙන් වෙඩි මුර ආචාරයක් පැවැත්වුනා. හොඳටම බය වුනු රොටියා දෙසවන් වසා ගෙන හඬා වැටුනා. එවකට රොටියාගේ වයසේ , ඊට ඉහල පහල වයස්වල සිංහල , දෙමල , මුස්ලිම් කුඩා ළමුන් කී දාහකට එම හඬ දිනපතා ඇහෙන සාමාන්‍ය හඬක් වෙලා තියෙන්න ඇතිද..

ලොකු සුරංග දිවි පුදා තිබුනේ වැදගත් ලියකියවිලි වගයක් රැක ගැනීමට උත්සහ කරන අතර තුරේදියි. මියගිය ඔහුගේ අත තිබු ලියකියවිලි ටික මුදා ගන්න සෑහෙන වෙහෙසක් දරන්නට සිද්ද උනාලු..

පොඩි සුරංග නැවතත් ගියා. මානුෂිය මෙහෙයුමටත් සහබාගි වී නිරුප්‍රදිතව ආපසු පැමිණි ඔහු අද හමුදාවේ උසස් නිලයක් දරනවා..

**** **** ****

රොටියාට විශ්වවිද්‍යාලයේ සිට ගෙදර යාම පිණිස පිටකොටුව බස් නැවතුමට එන්නට තිබු දවසක මිතුරෙකුගේ වැඩක් හේතුවෙන් මදක් ප්‍රමාද උනා. බෝ ගහ යට බෝම්බයක් පුපුරා ඇති බව මගදී ආරංචි උනා. එය විසාල විනාසයක් කර තිබුනේ නැහැ මතක විදියට. නමුත් හැමදාම රොටියා බසයෙන් බහින්නට පුරුදුව සිටියේ බෝ ගහ ළඟිනුයි..

**** **** ****

රොටියාගේ ගෑනු ළමයා කලක් කොළඹ ආශ්‍රිත තැනක නැවතී උන්නා. දිනක් රාත්‍රී එකොළහට පමණ දුරකථන ඇමතුමක් දුන් ඈ, ඔවුන් නැවතී ඉන්නා තැන විදුලිය නැති බවත් , වෙඩි හඩක් ඇසෙන බවත් , ගුවන් යානාවලින් පැමිණි ත්‍රස්තවාදීන් ප්‍රහාරයක් එල්ල කරන බවත් කොතනින් නවතිදැයි කියා සිතා ගත නොහැකි බවත් දැනුම් දුන්නා. රොටියාට මෙන්ම ගෑනු ළමයාගේ පවුලේ උදවියටද එය නිදි නැති රැයක් උනා.. ලංකාවේ හමුදා නිලධාරීන්ට ස්තුති වන්නට ඈ රොටියාගේ මනාලිය උනා

**** **** ****

හමුදාවේ බුද්ධි අංශය ඉතාමත් වැදගත්. රොටියාට තවකෙක් කියූ පරිදි බුද්ධි අංශයේ මුස්ලිම් ජාතිකයින් විශාල ප්‍රමාණයක් සේවය කර තිබෙනවා. මේජර් මුතාලිෆ් යනු මේ මාවතේ දිවි පිදු අමතක කරන්න බැරි චරිතයක්. යුද්ධය ඉවරයි. බිම් මට්ටමේ ජනතාව අතර ජාතිවාදයක දුමාරයක් පැතිරෙනවා. සමහරු එයට පිදුරු දමන්නට වලි කනවා. ප්‍රශ්නයක් ඇත්නම් එය විසදන්න ඕනෑ රාජ්‍ය පරිපාලන මට්ටමෙනුයි. ජනතාව ප්‍රකෝපව නීති හදන්නට හෝ අතට ගන්නට ගියොත් ලොකු අවුලක් වෙනවා. කළු ජූලියක් ආයෙත් උවමනා නැහැ

**** **** ****

යුද්දය ඇති දිනවල කොළඹ රැකියාව කල ගැහැණු උදවිය පිට ඇඳුමට වඩා සීරුවට යට සායවල් තේරුවාලු. හදිසියෙවත් බෝම්බයකට හසු වුනොත් උඩ ඇඳුම නැති උනත් පාරට පනින්න පුළුවන් තරමේ යට ඇඳුමක්වත් තියෙන්න... සමහරුන්ට මතක නැති යුද්ධයේ අමිහිරිම කාලය එයයි

**** **** ****

යුද්ධය නැවතුනා. රොටියාගේ අම්මා නැවතත් සැනසිල්ලේ හුස්ම ගත්තා. තමුන්ගේ ළමයි දෙදෙනෙක් උදේ හවස කොළඹ කරක් ගසන විට රොටියා ගේ දෙමාපියන් ඒ සා ගින්දරකින් උන්නා නම් හමුදාවේ සේවය කරන දූ පුතුන් ඇති මා පියන් කොහොම ගින්දරකින් ඉන්න ඇතිද

**** **** ****

යුද්දය විකිණුනා. අතපය, දෑස් අහිමි සෙබළුන් ගිනි ගහන අව්වේ පෙළපාලි ගියා..අප ඔවුන් දෙස රූපවාහිනියෙන් බලාගෙන දුක් වුනා

**** **** ****

මේ කුණු ඇවිස්සීමක් වත් , පිට කැසීමක් වත් , සුදු හුණු ගෑමක් වත් නෙමෙයි. අනෙක් අතට යුද්දයේ දේශපාලනික පසුබිම ගැන කරන විග්‍රහයකුත් නෙමෙයි. රොටියාට මෙය ලියන්නට සිත් වුයේ පසුගිය දිනවල ඇසු දුටු සිදුවීම් හා ලිපි නිසයි

විත්‍යා මරා දැමුනා. ඒ නරුමයින්ව උල හිඳුවිය යුතුයි. ඒ අස්සේ සමහරු විත්‍යාව ඉදිරියට දමාගෙන ඉසිප්‍රියාගේ මළසිරුර ගොඩ ගන්නට වෑයම් කළා. මිට කලකට පෙර නිදි ඇඳේදී සිය බිරිඳ හා දරු දෙදෙනා ඝාතනය කල සැමියා ඉදිරියට ඔවුන් ඉසිප්‍රියා ව ගෙනගියේ නෑ. කහවත්තේ ඝාතන ඉදිරියට ඉසිප්‍රියාව ගෙනාවේ නැහැ. එතකොට ජාතිවාදයක් එපා එපා කියමින් ඔවුන් විද්‍යා ඉදිරියට ඉසිප්‍රියාව ගෙනයන්නේ විත්‍යා දෙමල ජාතිකයෙක් වීම නිසා නොවේද? ඔවුන් දෙදෙනාගේ චායාරූප නැවත නැවත පෙන්වමින් ජාතිවාදයක් ඇති කරන්නේ ඔය ඇත්තන්ම නොවේද?

විත්යාට , ඉසිප්‍රියාට , කහවත්තේ ගොදුරු වූ ගැහැනුන්ට , නිදි ඇඳේ මරා දැමු ඇයට හා දරු දෙදෙනාට එකසේම යුක්තිය සාධාරණය ඉටුවිය යුතුයි. ඒ ලෙසම මායිම් ගම්වල හිඳ මරා දැමුණු කාන්තාවන් , නුපන් ළදරුවන්, කුඩා ළමුන්, පිරිමින් ඇතුළු සියලු දෙනාටම සාධාරණය ඉටුවිය යුතුයි. අරන්තලාවේ පොඩි හාමුදුරුවන්ට සාදාරණයක් ඉටුවිය යුතුයි. කොටුව දුම්රිය පොලේදී මියගිය ඩි එස් සිසුන්ට සාදාරණයක් සිදුවිය යුතුයි.

හිස් අහස මේ ලිපියත් කියවා බලන්න

චැනල් ෆෝ වලට හසු වන්නට ඇත්තේ සීමිත සිදුවීම් පෙළක් පමණයි. ලංකාවේ ජිවත් වූ අපට චැනල් ෆෝ නැතුවාට ඕනෑ තරම් මතකයන් ඇත. ජාති , ආගම් , කුල බේදයක් නැතුව අප සියල්ලෝ ම කොපමණ මරණ බියකින් ජිවත් වීමුද?

ඒ මතකයන් අතර අමතක කරන්නට නොහැකිම මතකය අපේ රණවිරුවන් පිළිබඳව වූ මතකයයි. ඔවුන් සිද්ද කලේ රස්සාව යයි කෙස් පැලෙන තර්ක ඉදිරිපත් කරන ඇත්තන්ව ඊශ්‍රායලයේ මෙන් අනිවාර්ය යුධ පුහුණුවකට යැවිය යුතුය. එවිට ඒ ඇත්තන්ටත් රස්සාවේ තරම බලා ගත හැක්කේය. ඒත් මදි නම් යුද්දය තවමත් සිදුකෙරෙන රටක ස්වෙච්චා බලකායට යැවිය යුතුය.(ලංකාවට නම් හීනෙන්වත් ආයේ යුද්දයක් එපාය. මුළු ලෝකෙන්ම යුධ ගැටුම් තොලොංචි වී යා යුතුය)

ත්‍රිවිධ හමුදාව නිසා අද අප බියෙන් සැකෙන් තොරව ජිවත් වන්නෙමු. නිදහසේ හුස්ම ගන්නෙමු......

ඔහු එතැන නැවතුනේය..

දෙදහස් අටේ අවුරුද්ද.ගැහැණු ළමයෙක් බස් රියක එනවා. දුර ගමන් බස් රියක්. ගැහැණු ළමයාගේ ඔලුව තදබල විදියට වික්ටෝරියානු සදාචාර ගත වෙලා තියෙන්නේ. විත්තිකරු ඇගේ පාසල.
ඒ පාසල වටා තිබුණු අඩි නවයකට වඩා උස වික්ටෝරියානු බැම්ම උඩ, කතෝලික කන්‍යා සහෝදරියන්ගේ දැඩි විනය නීති නමැති බෝතල් කටුත් සවි කරලා තිබ්බා. මදුරුවෙක්වත් අනවසරයෙන් ඇතුල්වෙන්න බය උණු පාසල් භූමියට ඉඳ හිට අල්ලපු පාසලේ තක්කඩි කොල්ලෝ රැලක් අහම්බෙන් කඩා වැදුනොත් , විදුහල් පති කන්‍යා තුමිය ඔවුන්ව ඇඹරුම් යන්ත්‍රයට දමා කුඩේ කුඩු කර දැමුවා. ඉතින් පාසල තුල ජිවත් උණු බාලිකාවියන් වියයුතු පරිදිම බීතියෙන් කුල්මත්ව ,ජම්ම දෝෂයෙන් නිර්දෝෂව , පිරිසිදු සුපැහැදිලි ජිවිත ගත කළා . නැත්නම් ඔවුන්ට එසේ වීමට බලකෙරුනා.
පිරිමි යනු කුණු කන පණු රැලක් බව ද, ළමයින් ලැබෙන්නේ ශුද්ධාත්ම අනුහසින් බවද , පිරිමියෙකු දුටු විට වහා වහා එතනින් දුරිම්බුත විය යුතු බවද පාසල් පරිසරයේ වායුගෝලයේ රැඳී තිබුනා. කිසිම කෙනෙකු මුවින් පිට නොකලද මේවා සෑම විටෙකම පාසල හරහා දෝංකාර දුන්නා.
කෙසේ නමුත් වයසත් සමග හොර්මන වල වෙනස්කම් සමග විවිදාකාර නළුවන් , නිරුපන ශිල්පින් , සම වයස් වල හැඩකාර කොල්ලන් ගැන ආරංචි පාසල තුලට රිංගුවා. ඉතා කුඩා සිදුරු අස්සෙන්. ඉදහිට හෝර්මෝන වැඩිපුර වැඩ කෙරුණු කෙල්ලෙක් හෝ දෙන්නෙක් අසාමාන්‍ය විදියට නිර්බිත වෙන්න ගොස් සිද්ද කරන ලද ත්‍රාසජනක ක්‍රියා පාසලට ආරංචි වීමෙන් අනතුරුව, ඒ ක්‍රියා අගයනු වස් , පාසල විසින් ඔවුන්ට අස්වීමේ සහතික පිරිනැමුණා. ඉතින් පාසල තුල ඉතුරු වුයේ ඇත්තටම සුපිරිසිදු ස්ත්‍රී රත්න ටිකකුත්, කට්ට කයිරාටික වෙට්ට පිත්තල ස්ත්‍රී රත්න ටිකකුත් හා ඕනෑම තැනක ඇඟ බේරා ගැනීමේ කලාව ප්‍රගුණ කල ස්ත්‍රී රත්න ටිකකුත් පමණයි.
(මොනවා උනත් මේ ගෑනු ළමයා අදටත් මේ පාසලට හරිම ආදරෙයි. ඈටත් දුවෙකු ලැබුනොත් ඈ නොවරදවාම මේ පාසලට ඇතුලත් කෙරුණු ඇති. ගෑනු ළමයෙකු තුල ඇතිවිය යුතු හැදියාව , ශික්ෂණය හා අරපිරිමැස්ම මේ පාසල තුලින් ජිවිතයට කාවද්දන බව ඈ අදටත් විස්වාස කරනවා)

පාසලෙන් අයින් වී වසරක් ගතවී තිබුනත් සියලුම පිරිමින් කාමුකයන්ය සහ ස්ත්‍රී හිංසකයින්ය යයි ඔලුව නට්ටන් කරගෙන ඇති ගෑනු ළමයා තමුන්ගේ අසුනේ වාඩිවී නහයට කෙලින් බලාගෙන , දෙසවන කන් බනුවක් පැළඳගෙන , කවුළුව අසල සිටිනා පිරිමියාගේ ඇඟේ වැරදිලාවත් නොවදින ලෙස කල්පනාවෙන් යුතුව සිටිනවා. අසල හිඳගෙන ඉන්නා පුද්ගලයාගේ දෑත් ඈ හොරෙන් නිරීක්ෂණය කරනවා. ඒවා හැඩි දැඩියි. නමුත් කෙට්ටුයි. තරුණ දෑතක්.

අසල ඉන්නා පුද්ගලයාට දිගු ගමන වෙහෙසකර වන්නට ඇති. එහා අසුනේ ඉන්නා ඇත්තියගේත් කිසිදු මිත්‍රශීලි බවක් නෑ. නමුත් අන්තිමේ ඔහු එක වරක් උත්සහයක් දරනවා.

ඔහු ඇගෙන් වෙලාව විමසනවා. තරුණ කටහඬක්. ඔව්, ඔහු භද්‍ර යව්වනයේ පසුවන බව ගෑනු ළමයාට පෙනෙනවා. ගෑනු ලමයාගේත් මෙතෙක් අක්‍රියව තිබුණු හෝර්මෝන තරමක් දුරට වැඩ කරන්න පටන් ගන්නවා. ඈ තම ජන්ගමයා බෑගයෙන් එළියට ගෙන වෙලාව බලනවා. දුරකථන තිරය මත ශාරුක් ඛාන් හිනැහෙමින් ඉන්නවා. ඇගේ වික්ටෝරියානු බැම්මේ කුඩා සිදුරකින් රිංගා ගන්න ශාරුක් ඛාන් සමත් වෙන්නේ ඈ හතේ පන්තියේ ඉන්නා විටයි. එසේ පැමිණි ඔහු තාමත් ඈව හැරගොස් නැහැ

වෙලාව පමණයි. ආයෙත් කතා බහක් සිද්ද වෙන පාටක් නැහැ. පිරිමි ළමයා දෙවන උත්සාහයත් දරනවා. ඔහු ඇගෙන් යම් කිසි නගරයක් ගැන විමසනවා. මේ බස් රිය ඒ නගරය හරහා යනවාද?

ඈ පිළිතුරු දෙනවා. තනි වචනයෙන්.. ඒ නැවතුම ඇගේ නැවතුමට පසුව පස්වෙනි හෝ හයවෙනි නැවතුම

"අපේ කොල්ලෙකුට වෙඩි වැදිලා බලන්න යනවා නංගි" පිරිමි ළමයා හිතා හෝ නොහිතා කියනවා. ශාරුක් ඛාන් තිරයෙන් පැනලා දුවනවා. ගෑනු ළමයාගේ වික්ටෝරියානු බැම්ම ඉරිතලල යනවා.

ඈට ඒ මොහොතේ වදනක්වත් කතා කරගන්න බැරි වෙනවා. ඇගේ මුවට කවදාවත් නැති තරමට වචන ගලාගෙන එනවා. ඒත් ඒවා මුව ඇතුලෙම ගොලුවෙලා ඉන්නවා. ඈට ඔහුත් සමග ඔහුගේ නැවතුම දක්වාම යන්න උවමනා වෙනවා. ඔහුට ඒ නැවතුම පෙන්නන්න උවමනා වෙනවා. ඈ බයෙන් හරි කොළඹ ගොස් එන්නේ ඔහු වැනි අයට පින්සිදු වෙන්න කියා කියන්නට උවමනා වෙනවා. ඔහු කොච්චර වටිනා පුද්ගලයෙක්ද කියල කියන්න උවමනා වෙනවා

ඒත් ඈ ඒ කිසිවක් කියන්නේ නැහැ. ඇගේ හදවත වේදනාවෙන් ඉරිතලල යනවා. ඒත් වදන් පිටවෙන්නේ නැහැ.

ඇගේ නැවතුම ලං වෙනවා. නැවතත් වික්ටෝරියානු අවතාරය ඈව බිය කරනවා.යන්නම් කියා ඈ බසයෙන් බසින්න යනවා. ඒ දිනවල තිබු තත්වයත් එක්ක ඒ පිරිමි ළමයාට "ගිහින් එන්නම්" කියන්න බැරි බව ඈ දන්නවා. ඈ පිටුපස බලන්නේ නැහැ. ඒ මුහුණ මතක තියා ගන්න ඈට උවමනා නැහැ.හදිසියේම ඔහු පිළිබඳව ඇතිවූ හැඟීමකට බියෙන් ඈ පලා යනවා. ඔහු එතැනම හිඳිනවා. සංසුන්ව

නිවසට ගිය වහාම ශාරුක් ඛාන් ව ගලවා දැමු ජංගම දුරකත තිරයේ ඈ හමුදා සෙබළුන් පිරිසකගේ පින්තුරයක් එල්ලා ගන්නවා. ඒත් ඈ ප්‍රමාද වැඩියි. රටේවත් නැති නළුවන් වන්දනා කරන කෙල්ලන් පිරිසක් ඉන්නා රටක් බේරා ගන්න යුද්ධයට ගිය පිරිමි ළමයා ඒ බව දැනගන්නේ නැහැ.

අද ඒ පිරිමි ළමයා කොහේ කොතැනක ඉන්නවාද නොදන්නවා උනත් ඒ මතකය ගෑනු ළමයා ළඟ හැමදාම තියෙනවා.

යුද්දයට ගියේ ඔබ අප වැනිම ලෙයින් මසින් හැදුනු හැඟීම් දැනීම් තියෙන තරුණ පිරිසක්. කෙතරම් නම් බලාපොරොත්තු , ප්‍රාර්ථනා ඔවුන් සමගම වැළලී යන්නට ඇතිද.. සුළු මතකයක් අපේ හිතට මෙපනම වද දෙනවා නම් ඔවුන් හා හිදී සමීපතමයන් එය කොහොම විඳ දරා ගන්නවා ඇතිද...

නිවන ට යන්න එන්න - හනික එන්න

සුනීත සෝපාක එන්න...
හනි හනික එන්න...
කෙසෙල් කැන් කර තියාගෙන එන්න...
කිසා ගෝතමී එන්න
ඇපල් මිදී බැයි නං අඹ මල්ලක් හරි අරගෙන..
දෙව්දත් ඔබත් එන්න..
බැරියැයි ඔහෙ දෙළුමක් වත් ගෙනෙන්න..
මං වඩින්නං නිවන් මග..
පටාචාරා සළුවෙන් ගත වසාගෙන...

හූ... රැවටුණා.....

**** අත්යගවශ්යර හේතුවකට මිසක් වෙනත් කුමන හෝ හේතුවකට නැවත ඇයට කතා නොකරන බවට ගත් දැඩි තීරනය නිසාම ඇය හා මා අතර යම් තරමක දුරස්බවත් ඇතිවී තිබුණි. මුහුණුපොතේ ඉඳහිට ඇතිවූ සංවාදත්, සුළුපරිමාණයෙන් සිදුවූ කෙටිපණිවිඩ හුවමාරුවත් මගින් ඇයට මහත් හිසරදයක්ව තිබූ "රැකියාවක් සොයාගැනීම" පිලිබඳ මා දැනුවත් වූ බැවින් ඒ සඳහා මාහට කළහැකි සියල්ල කිරීමට වෙහෙසුනෙමි. දන්නා කියන සමාගම් වල ඇති ඇයට අදාලත්වයක් දක්වන රැකියා සඳහා ඉල්ලුම්පත්රි තොග ගණනින් යැවුවෙමි. මොනයම් හේතුවක් නිසා හෝ ඇය විසින් යැවූ ඉල්ලුම් පත්රා සඳහා නොව මා විසින් යැවූ ඉල්ලුම්පත්ර සඳහා ප්ර තිචාර ලැබීම ඇය තුල යම් ආකාරයක විශ්මයක් ජනිත කිරීමට සමත්වූබව ඇයගේම කෙටිපණිවිඩ මගින් මට දැනුණි. කෙසේ හෝ ඇයත් මාත් සතුටට පත් කරමින් ඇයට රැකියාවක් ලැබුණු අතර ඉතා දිගු නිහැඬියාවකට පසු ඇයට සුබ පැතීමට ඇමතුමක් ගැනීමටසිදුවිය. ****
.
.
.

මා අතහැර තෝරාගත් "....වරයා" සමග තිබු සබඳතාවය බිඳී ගිය බවත්, ඉන්පසු නැවතත් (සතියක පමණ කාලයකට පසු) පරිගණක ක්ෂේත්ර යට සම්බන්ධ තරුණයකු සමග ප්රේ ම සබඳතාවක් ආරම්භකල බවත් ඇගෙන්ම ලද තොරතුරු මගින් දැනගතිමි. "....වරයා" සමග තිබු සබඳතාවය බිඳීගිය කථාන්තරය "උඹට මං පණවගේ ආදරේ..." තුළින් පැවසුවෙමි. ඇයව මගහැරි ....වරයා නැවතත් ඇය වෙත සමීපකිරීමට මා දැරූ උත්සාහයත්, ඒ බව ඇයට පැවසීමට රාත්රීෙ එකොළහට පමණ දුරකථන ඇමතුම් ගන්නාවිට පැය බාගයකට අධික කාලයක් ඇයගේ ජංගම දුරකථනය කාර්යබහුලව තිබු බවත්, පසුදින උදෑසන ඇයව අමතා ....වරයා පිලිබඳ පැවසූවිට "මට ආයෙ එයා ගැන කියන්න එපා" යනුවෙන් කී ආකාරයත්, පෙරදින රාත්රි.යේ තම මිතුරෙක් සමග දුරකතනයෙන් කථාකල නිසා කාර්යබහුලව පැවති බවත් ඇය පැවසුබව මාගේ කාලරේඛාවේ පැහැදිලිව සටහන්ව ඇත.

දින කිහිපයකට පසු ලංකාවේ ප්රකකට පෞද්ගලික අධ්යාඇපන ආයතනයකින් ඉගෙනුම ලැබූ "ඔහු" (පරිගණක ක්ෂේත්රියට සම්බන්ධ තරුණයා) පිළිබඳව මාහට ඇය පවසන ලදි. ඔහු පිළිබඳව මාගේ මිතුරන්ගෙන් අසා පවසන ලෙසත් ඇය පැවසීය. ඔහුගේ සිතේ ඇය පිලිබඳ අදහසක් ඇති බවත්, ඇයටත් එසේ සිතෙන බවත්, ඔහු පිළිබඳවත් ඔහුගේ පෙර ප්රේයම සබඳතා පිළිබඳවත් ගිරවියක මෙන් මා සමග පවසන ලදි. මල තලා රොන් උරා යන බඹරුන් පිළිබඳව පැවසූවිට "පරිස්සම් වෙන්න මං දන්නවා" "වැස්සට ගොඩවෙන මිනිස්සු වැස්ස පායපුවහම යන්න ඉඩ තියනව" වැනි අතිපණ්ඩිත වාක්ය වලින් මාහට පිළිතුරු දුන් ආකාරයත් මා හට තවමත් මතකය. වෙසක් දිනට පෙරදින ඇයත් ඔහුත් අතර ප්රේවම සම්බන්ධය නිළවශයෙන් ආරම්භවූබව ඇය විසින් මාහට පවසන ලදි. "එයා හරි හොඳයි. හරිම ඩීසන්ට්. කෙලින් කතාකරන කෙනෙක්. I like him and love him lot. මගෙ මුළු ලෝකෙම එයා තමයි." ආදී වශයෙන් ඔහු පිලිබඳ දහසකුත් එකක් ගුණ ගායනා ඇය විසින් මාගේ සවනට මුදාහරින ලදි. පවසන වචනයක් වචනයක් පාසා වැරදමා ගසන යකුළුපහරක් සේ හදවතට වේදනා ගෙන දුන්නත් අපහසුවෙන් නමුත් සිනාමුසු මුහුණින් යුතුව සියල්ල විඳදරාගත්තෙමි.

ඉන්පසු ගතවූ මාස කිහිපය තුළ සිදුවූ "පැරණි පෙම්වතෙකු" ලෙස දරාගැනීමට නොහැකි, බ්ලොගයක පල කිරීමට නොහැකි සිද්ධි දාමයකි. ව්යාිජ ආදරයෙන් අන්ධවූ මුග්ධ තරුණියක විසින් කරණුලබන ගොන්කම් සියල්ලම පාහේ ඇය විසින් සිදුකර තිබුණි. ඒ බව දැනගත් සෑම විටකම ප්රූවේශම්වනලෙස මා පැවසු බවත්, ඒ සෑම විටකම ඈ විසින් ඔහු තමාට පණටත් වඩා විශ්වාස බව පැවසු බවත් මා හට තවමත් මතකය. අවසානයේ මාගේ සියලු අනාවැකි සත්යම කරමින් ඔහු ඇය අතහැරදමා ගොස් තිබුණි. හරි හොඳ, හරිම ඩීසන්ට්, කෙලින් කතාකරන ඔහු ඇය හැරදමා ගොස් තිබුණි.



ඇයගේ පළමු පෙම්වතාගේ ඉල්ලීමත් මාගේ සිත තුල තිබු කුතුහලයත් නිසා දිනක් මුහුණුපොත හරහා ඇයගෙන් විස්තර විමසා සිටියෙමි. ජීවිතය සුන්දර බවත් හොඳින් ගෙවීයන බවත් ඇය මා සමග පැවසීය. පරිගණක ක්ෂේත්රායට සම්බන්ධ තරුණයා පිළිබඳව විමසූවිට (මේ වනවිට එම සම්බන්ධය බිඳී ගොස් තිබු බව මා දැන නොසිටියෙමි) ඔහු ඇය හැරදමා ගිය පුවත පරිගණක තිරය මත දිස් විය. "එයා හරි කපටි මනුස්සයෙක් අනේ" වශයෙන් දීර්ඝ කතාවකට මුලපිරූ නමුත් එම කතාව ඇසීමට මාහට සිත් නොවූ නිසාත් එම කතාව පවසන ලෙස මාගෙන් උත්තේජයක් නොලැබුණු නිසාත් කතාව ලත් තැනම ලොප් විය. ඇස් කන් ඇති පුද්ගලයකු වශයෙන් දකින අසන දේ විචාරය කර ලබාගත් උපකල්පනය නිවැරදි බව පසක් කරමින් නැවතත් ඇය වෙනත් ප්රේ ම සම්බන්ධයක් අරඹා තිබුණි. සුන්දර තරුණයකුගේ ගිණුමේ ඇයගේ කමෙන්ටුවක් තිබීමත්, ඔහුගේ චායරුප කිහිපයකට ඇයගේ කැමැත්ත ප්රයකාශව තිබීමත්, ඇයගේ හොඳම යෙහෙලියක් ඉතාමත් මෑතකදී ඔහුගේ මිතුරෙක් බවට පත්ව සිටීමත් ඇයගේ හැසිරීම පිළිබඳව යන්තම් හෝ දැනුමක් ඇති අයෙකුට "උපකල්පනයක්" ගොඩනැංවීමට ප්රමමාණවත්ය.
"මට ..න් හම්බඋනේ බැංකුවේදී. ජොබ් එකේ සල්ලි දාගන්න එකවුන්ට් එකක් හදන්න ගියහම තමයි එයාව අඳුන ගත්තෙ"
"එයා අපේ ගෙදරින් කෙලින්ම ඇවිත් ඇහුව. අපේ කේන්දරත් ගැලපෙනව. මගෙ අඟහරු හතේ, එයාගෙ අටේ ඒ හින්ද ගැලපෙනවලු"
"ලබන මාසෙ එයාලගේ ගෙදරින් මාව බලන්න එනවලු"
"ඊළඟ අවුරුදු දෙකේදී බැන්දේ නැත්තං මට බඳින්න වෙන්නෙ තිහ පැන්නහමලු"
ආයෙත් කියවිල්ල.
"මගේ හිතේ දැන් වැඩියේ බලාපොරොත්තු නෑ"
සුපුරුදු පරණ තැටිය....
"අපි දෙන්න බැන්දහම රට යන්න ඉන්නෙ. එයාගෙ ගෙදරත් ඉන්නෙ එයා විතරයි. අම්මල බලාගන්න සර්වන්ට් කෙනෙක් තියනව."
ආයෙත් අහස්මාළිගා......
"මොකක්ද අනේ මේ දාල තියන ප්රොනෆයිල් පික්චර් එක. වෙන එකක් තිබ්බෙම නැද්ද දාන්න"
"දාන්න එකක් නැත්නම් මගේ ෆොටෝ එකක් දාන්න"
ආයෙත් හුරතලේ..............
ඕනි මංගල්යලයක් කියා මා විසින් අලුත් කොල්ලට මිතුරු ඇරයුමක් යවන ලදි. දින කිහිපයකට පසු මිතුරු ඇරයුම පිළිගන්නා ලදි. සතියකට පමණ පසු ඔහුගේ උපන්දිනයට සුබපැතුමක්ද මුහුණුපොත හරහා යැවුවෙමි. දිනදෙකකට පමණ පසු එම පණිවිඩය දුටු බවත්, තවත් දින කිහිපයකට පසු
"Thanks"
මගෙන් සිනහ මුහුණක්"
.
.
.

ඔහු : - R U frnd of [ඇයගේ නම] ?
මම : - yap
ඔහු : - k fine
මම :- you?
ඔහු : - frnd
මම : - (y)
ඔහු : - hw is she?
මම : - good as friend
ඔහු : - මම [ඇයගේ නම]
ඔහු (දැන් ඇය) : - හූ හූ රැවටුණා..
මම : - ඇත්තද? කමක් නෑ මට පේන්නෙ නෑනේ
ඇය : - පවු
මම : - කවුද?
ඇය : - ඔයා
මිනිත්තු කිහිපයකට පසුව ජංගම දුරකතනයට පණිවිඩයක්
"හූ හූ පවු අනේ"
මගෙන් කිසිදු ප්රේතිචාරයක් නොමැත
පැය තුනකට පමණ පසු
"මාත් එක්ක තරහද?"
මගෙන් පිළිතුරක් නැත.
.
.
.

මා රැවටුනේ බොහෝ කලකට කලින් බව මට ටික කලකට පෙර සිටම වැටහී තිබුණි. තවත් අමුතුවෙන් රැවටෙන්නට දෙයක් නැත. නැවත රැවටීමට ඇයට හැකියාවක්ද නොමැත. මාගේ සිත තුල ඇය කෙරෙහි වූ ආදරය පෙරලුනේ අනුකම්පාවකටද නැත්නම් හිරිකිතයකටද යන්න තවමත් මට පැහැදිලි නැත. බොහෝ දුරට ඒ ද්විත්වයේ මුහුමක් විය හැක. නැවත ඇය මාවෙත පැමිණියහොත් ඇයව බාරගැනීමට පටු ඉඩක් ඇත. නමුත් ඒ ආදරය නිසානම් නොවන බව මට සක්සුදක් සේ පැහැදිළිය.

රොටියාගේ සටහන: මෙය රොටියා ලියූ ලිපියක් හෙම නොවේ. අයිතිය මුල් කතෘට..  

දෙනෙත් අභියස පිපි ලිලී මල - රොටියාට පිළිතුරු දුන් මිතුරෙකුගේ නිර්මාණයකි. අයිතිය ඔහු සතුයි

දෙනෙත් අභියස පිපි ලිලී මල - දුටුව හද කිති කැවූ නියා
සිනාසෙන්නට නොසිතු හදවත - සලා විහඟුන් පත් පියා
ඉක්ම යන්නට කලින් ක්ෂිතිජය - එක් පතක් අන් සතු නියා
තනි පතින් මා මක් කරන්නද - බලා ඉන්නෙමි නෙත් පියා

සිනහ යදමින් තදින් බඳිමින් - දෙනෙත් සිරගෙයි අගුලුලා
ඇගෙන් ලද සෝ යකුළු පහරින් - යදම් බිඳ නිදහස ලබා
මදින් වියරුව ගිගුම් දෙවමින් - කෝප වූ ගජ මෙන් නොබා
බලෙන් වැසු නෙතු පියන් අතරින් - දුකින් හුනු කඳුළැල් ගලා

සඳක් කුමකට එසඳ කිරණින් - පහව යන්නට අඳුර නැතිනම්
මලක් කුමකට රුව සුවඳ නැති - අඩුම තරමින් ඵල නොදෙයිනම්
විලක් කුමකට පස් සියුම් පිපි - දැවෙන පවසට දිය වරයි නම්
හදක් කුමකට තවත් හදකින් - නැගෙන දුක් දැක සිනාසෙයිනම්

එදා අවදිව නෙත් කොනින් දුටු - සිහිනයට සිත ඇමිණුනා
නිදා අවදිව සොයන සඳ ඇය - බදා හිස අත් එසවුනා
මුදා හල මුත් නැගුනු සුසුමන් - හදේ ගින්දර ඇවිළුනා
නිවා ගන්නට නැගුනු සෝ ගිණි - පුරුදු කවියා සිහි උනා

නොදුටු හින්දා බොහෝ කලකින් - දකින්නට ඉපැදුනු පෙමින්
දන්නා කියනා බොහෝ අයගෙන් - විමසමින් විපරම් කරන්
ඇයිද "උඹ" කවි ලියන්නැත්තේ - අසනු රඬුගිලි දිගුකරන්
සොයාගෙන "ඔහු" අඳුරු යාමෙක - පා තැබිමි පෙදෙසට සොහොන්

පුරුදු කඳුලට නුහුරු සතුටට - ඉඩක් දී නොතබා තිතක්
සොඳුරු හැඩයට අකුරු අමුණා - කතා කියනා කවි හිතක්
බලා ගන්නට දෙනෙත් යොමමින් - සීත අඳුරට තව වරක්
නොහැක අදහනු පුරුදු කවියා - නොවේ දුටුවේ හොල්මනක්

හිරුට පුන්සඳ සිනාසෙන්නට - සොයන විට හිරු මැලවිලා
බඹර පහසට පිපි කුමුදු මල - අළුයමට පෙර පරවෙලා
නිමල ගංදිය පවර සිඳුතෙර - සිඹින්නට පෙර වියැලිලා
නුඹේ කවියා සොයා ගත්තද - මගේ කවියා මියැදිලා

මේ හිතෙ එල්ලිලා පෙරදා - නිර්නාමිකයි තවත් වතාවක්

මේ හිතෙ එල්ලිලා පෙරදා - ඇවිදින් මා ලයේ නැවතිලා
මා හැර වෙන කෙනෙකුගේ වෙලා - ඉන්නේ කොහොමදෝ ඔයා
කඳුළු වෑහෙනා නෙතු දිහා - බලන්න මොහොතකට ලං වෙලා
හෙමිහිට පපුව මත කන තියා - අහන්න ආදරේ තරම්

දුක දරාගන්නට හිත හයිය නෑ
හිත හදාගන්නට කොහොමටත් බෑ
නාඳුනන සේ මග හැර යන්න බෑ
තවත් හිතකට හිමිවෙන්න බෑ

මේ හිතෙ එල්ලිලා පෙරදා - ඇවිදින් මා ලයේ නැවතිලා
මා හැර වෙන කෙනෙකුගේ වෙලා - ඉන්නේ කොහොමදෝ ඔයා
කඳුළු වෑහෙනා නෙතු දිහා - බලන්න මොහොතකට ලං වෙලා
හෙමිහිට පපුව මත කන තියා - අහන්න ආදරේ තරම්

මා වෙනුවෙන් මට මැවූ සෙනේ
හමුවේලා මග හැරී ගියේ
ආයෙත් ඔබ මා වෙත ඒනම්
තනිකඩව සිටී ඔබ කොහෙද ප්රිතයේ

මේ හිතෙ එල්ලිලා පෙරදා - ඇවිදින් මා ලයේ නැවතිලා
මා හැර වෙන කෙනෙකුගේ වෙලා - ඉන්නේ කොහොමදෝ ඔයා
කඳුළු වෑහෙනා නෙතු දිහා - බලන්න මොහොතකට ලං වෙලා
හෙමිහිට පපුව මත කන තියා - අහන්න ආදරේ තරම්

ලඟදි දවසක මේ සිංදුව අහද්දි මට හිතුනෙ දුෂ්යහන්ත් මේ සින්දුව කියන්නෙ මටමමද කියල. මීට කලින් වතාවක “මටම පෙම්කළ කඳුළු බිංදුව” ලියද්දිත් මේ විදිහටම හිතුන. ඒ සින්දුව තරම් සාහිත්යමමය අතින් ගැඹුරක් නොතිබ්බත් මට කියාගන්න බැරිව තියෙන, ලෝකෙටම ඇහෙන්න කෑගහල කියන්න බැරි ඒ කතාව මේ සින්දුවෙත් ලස්සනට සිත්තම් කරල තියනව.
කවදාවත්ම ආදරය නොකරන්න තීරණයක් අරගෙන හිටපු මට, කවදාවත්ම කිසිම කෙල්ලෙකුට ආදරය නොකරන්න තීරණයක් අරගෙන හිටපු මගෙ හදවතට “මට ආදරය කරපං” කියන “ආදරණීය විධානය” දීල, අහස්ගැබේ තරුකැට ගානට, පොලෝ තලේ වැලිකැට ගානට, නිල සයුරේ රල පෙළ ගානට ආදරෙයි මං ආදරෙයි කියල, අන්තිමට “එයා තමයි මගෙ මුළු ලෝකෙම” කියල මටම කියන්න තරම් තේරුම්ගන්න අමාරු හිතක් තියන ඔයා මාව දාල ගිහින් දැන් මාස හයක්.
දරුණු තුවාලයක් හොඳවෙන්න මාස හයක් හොඳටම ඇති. ඕනිම වේදනාවක් ටික කාලයක් එකදිගට දැනෙද්දි අපි ඒ වේදනාවට ඉබේම හුරු වෙනව. ඒ වේදනාව නිකංම අමතක වෙනව. ඒත් ඔයා කරපු තුවාලෙ තවම හොඳවෙලා නෑ. තවම හොඳවෙන්න පටන් අරගෙනවත් නෑ. ඒ තුවාලෙ වේදනාව හැමදාම අලුත්වෙවී දැනෙනව. තවතවත් දරාගන්න අමාරුවෙන විදිහට දැනෙනව, වැඩි වෙනව. හැමදාමත් මම කියනව වගේ ඉන්න තැනක හොඳින් ඉන්න. කරන දෙයක් හරියට කරන්න. ආයෙ කාටවත් මේ වගේ දේවල් කරන්න එපා. කවමදාවත් ඔයාට මේ වගේ දුකක් ලැබෙන්නත් එපා.

තත්පර 8.5 - නිර්නාමිකයි

කාන්තාවකගේ හිතේ ආදරයක් ඇතිවෙන්න දවස් 15ක් විතර ගතවෙනවලු. ඒත් පිරිමියෙක්ගෙ හිතේ ආදරයක් ඇතිවෙන්න ගතවෙන්නෙ තත්පර 8.5ක් විතරයිලු. ඔය කතාව මම දැක්කෙ මුහුණු පොතේ. සමහරවිට ඒක ඇත්ත වෙන්න ඇති. මම දනනෙ නෑ ඒ කතාව සීයට සීයක් ඇත්තද කියන්න.
මම දන්නේ නෑ මගේ හිතේ ඔයා ගැන ආදරයක් ඇතිවෙන්න ගතඋනේ තත්පර 8ක්ද නැත්නම් තත්පර 8.5ක්ද එහෙමත් නැත්නම් තත්පර 9ක්ද කියන එක.
ඒ වගේම
මම දන්නෙ නෑ ඔයාගෙ හිතේ මං ගැන ආදරයක් ඇතිවෙන්න ගතඋනේ දවස් 14ක්ද නැත්නම් 15ක්ද එහෙමත් නැත්නම් දවස් 16ක්ද කියල.
ඒත් මම එක දෙයක් දන්නව ඒ,
ඔයාගෙ හිතේ මං ගැන ඇතිවෙච්ච ආදරේ නැතිවෙන්න තත්පර 8.5ක්වත් ගතඋනේ නෑ කියන එකයි මගෙ හිතේ ඔයා ගැන ඇතිවෙච්ච ආදරේ මැරෙනකල්ම නැතිවෙන්නෙ නෑ කියන එකයි.
ඔයා වෙනුවෙන් මගෙ හිතේ වෙන්කරපු ඉඩ තාමත් තියනව. හැමදාටම තියනව. කවදා හරි දවසක ඔයා ආපහු ආවොත් ඔයාට ඉන්න දෙන්න හිතාගෙන ඒ ඉඩ තවමත් පරිස්සම් කරනව. හැබැයි මම කවදාවත් ඔයා ආපහු එයි කියල හිතන්නෙ නෑ. එහෙම ආපහු එන්න ඕනිත් නෑ.

වයස හැත්තෑවේ කන්‍යාවී මං...

උඹ දැක්කනං මං තරුණ කාලේ..
දැන් ඉන්න කෙල්ලෝ හරියට නවදැලි හේනේ වැඳීරියෝ කියල උඹට හිතෙන්න තිබුණා..
මං පස්සෙන් වැද වැටීගෙන කොල්ලෝ ආව..
කොල්ලෝ ගොඩක් ආව..
මාත් කැමැත්තෙන් හිටියනේ බං කීප දෙනෙකුටම..
හැබැයි හිත යටින් විතරයි..
හැමෝගෙම මොකක් හරි පරහක් තිබ්බනේ..
මට අවුරුදු තිස් හයකුත් මාස හයක් වෙනතුරු මං ගැන බලාපොරොත්තුවෙන් උන්නු
හැමෝගෙම පරහක් තිබ්බනේ බං..
පෙළක් එවුන් උස වැඩියි, සමහරක් කොටයි
එකෙක් කලිසම ඇන්දේ බඩට ..
එකෙක් ඇන්දේ සරම..
එකෙක්ගේ ඔක්කෝම හොඳයි.. පරම්පරාව හරි නෑනේ බං..
ක්ලාක් කට්ටෝ කීප දෙනෙකුත් ආවනේ..
මං නං බඳී උන්ව.. මං, අපේ අම්මල තාත්තල එහෙම හෙව්වේ ලොකු රස්සාවක් තියෙන එකෙක් නේ..
නැත්තන් අඩුම ගානේ අක්කර විස්සක් තිහක්වත් තියෙන්න ඕනේ නේ..
------------
අවුරුදු තිස් හයකුත් මාස හයකට පස්සේ
ඔන්න මගේ හිත ගිය මිනිස්සු මාව බලන්න එන්න ගත්තනේ..
අපේ අම්මල තාත්තල හිට කැමති වුනු ඈයෝ..
උන් ඔක්කෝම මට කැමති උනා බං..
ඒත් කේන්දර ගැලපුනේ නෑලුනේ..
ඔව් මට බදින්න බැරි උනේ මගේ කේන්දරේ හින්ද බං
මල ඉලව් කේන්දරයක් හින්ද..

දවසකට හරි මාත් උනානේ ජාතිවාදියෙක්...

මට පෙන්නන්න බෑ..
මට මුස්ලිම්, දෙමල මිනිස්සු පෙන්නන්න බෑ
මේ අපේ රට
මේක අපේම රට, අපේම රට , ශ්‍රී ලංකාව
සුන්දර සිංහල මිනිස්සු ඉන්න සුන්දර රට
මම මෙහෙම ලියනකොට
අපේ ගෙදරට පැනලානේ හොරෙක්
ඔව්, හොරෙක්
ගෙදර මිනිස්සුන්ට ගහල අරන් ගිහින්නේ බඩු ගොඩක්..
හොරෙක්
මුස්ලිම් හොරෙක් නෙවෙයි
දෙමල හොරෙකුත් නෙවෙයි
සිංහලම සිංහල හොරෙක්..

සුළං කපොල්ලේ තැනූ කැදැල්ලේ.....

හුළඟට අහුවෙච්ච වරා මලක් හුළඟ හමන ඕනිම දිහාවකට පාවෙලා යනව. හරිම සැහැල්ලුවෙන්. වරා මලට හිතෙන්නෙ තමන් බොහොම නිදහසේ තමන්ට ඕනි විදිහට පාවෙනව කියල. ඒත් වරා මල දන්නෙනෑ තමන් පාවෙන්නෙ හුළඟට ඕනි විදිහට කියල. අපේ හිතත් ඒවගේ. සුන්දරයි කියන මායාවෙන් අන්ධවෙලා ඒ සුන්දරයි කියන දේවල් වලට අනුව ඔහේ පාවෙලා යනව. හුළඟ නැතිඋනහම ඔය කොහේහරි තැනකට වැටෙන වරාමල වගේමයි අපේ හිතත්. ලස්සනයි කියල අසාවෙන් අල්ලගෙන හිටපු දේවල් අපේ අතැඟිලි අතරින් හෙමිහිට ගිලිහිලා ගියහම හිතත් වැටෙනව. වරාමල වගේම වැටෙනව. හැබැයි හිතට ගොඩක් රිදෙනව, ගොඩක් අඬනව. වරාමල වාගෙම ආයෙත් හිතට දැනෙන ලස්සන දෙයක් ආවහම රිදුනබව, අඬපුබව වගේම වැටුණුබවත් අමතක කරල පාවෙන්න ගන්නව. තමන්ගෙම හීන ලෝකෙක පාවෙන්න ගන්නව.
ඔයත් හරියට වරාමලක් වගේ. සුදුයි ලස්සනයි ඒවගේම හරිම සැහැල්ලුවෙන් ඉන්නෙ. ජීවිතේ කිසිම බරක්පතලක් ගණන් ගන්නෙ නෑ. තවමත් හිතන්නෙ පොඩි කෙල්ලෙක් වගේ. හැබැයි ජීවිතේ ඔයා හිතන තරම් සැහැල්ලු නෑ. මම දන්නවා ඔයා මේ දවස්වල කූඩුවක් හදනව කියල. ආදරණීය කුරුල්ලෙක් එක්ක. හැබැයි මම දන්නව ඔයා කූඩුව හදන්නෙ සුළං කපොල්ලක කියල. හමන සුළංපාර හරිම සැරයි. නිතරම සුළං හමනව. පරිස්සමින් ඉන්න, කොයි වෙලාවක හරි කූඩුව කැඩිල බිඳිල යන්න පුළුවන්.
මම තනිකඩ කුරුල්ලෙක් හැටියට ඉන්න තාක්කල් ඔයාට ඕනිකරන ඕනිම උදව්වක් කරන්න මම පොරොන්දු වෙනව. හැබැයි ගෙදරින් කරන බලකිරීම් ඉවසන්න බැරිම තැන මටත් කුඩුවක් හදන්න සිද්දඋනොත් විතරක් මට ඒ උදව්ව කරන්න බැරි වෙයි. මොකද එදාට මට බලාගන්න මගේම කියල කිරිල්ලියක් ඉන්න නිසා.....

මගෙ මුළු ලෝකෙම......

හැමදාම වැඩ වැඩ කියමින් ලියන එක මග හරින එක නරක වැඩක් බව මම දන්නවා,ඒත් ඊටත් වඩා නරක දෙයක් මගේ අතින් උනා.කෙනෙක් ලියල එවපු දෙයක් පල කරන්නේ නැතිව මාසෙකට ළඟ කාලයක් මා ළඟ කුරුවල් උනා. වැරද්දක් දැන දැනම සිද්ද කරලා ඊළඟට රෙද්දක් ඇඳගෙන සමාව ඉල්ලන්න නම් මට බෑ. ඒත් රොටියා අතින් සිදු උනු අතපසු වීම සඳහන් කරන්නේ ඉතාමත් කනගාටුවෙන්. කවුද කියල සඳහන් කරන්න එපාය කියල විශේෂයෙන්ම කියපු නිසා කතෘ ආයෙමත් නිර්නාමික විදියටම තියන්න වෙනවා.

------------------------

“මට එයාව නැති කරගන්න බෑ. මගෙ මුළු ලෝකෙම ඉන්නෙ එයා විතරයි”
ලඟදි දවසක, මොකක්හරි හේතුවකට ඔයා මට එවපු කෙටි පණිවිඩයක, එහෙම සටහන් වෙලා තිබ්බ. “මොකක්හරි හේතුවකට” කියල කිව්වට හේතුව මොකක්ද කියල මම දන්නව. එහෙම කියන්න හේතුවෙච්ච සිද්දිය ඔයා අර්ථදක්වපු හැටි, ඒ සිද්දියට ඔයා දක්වපු ප්රෙතිචාරය ඔයාම සාධාරණීකරණය කරපු හැටි ඇත්තටම බොහොම හොඳයි. සාමාන්යවයෙන් ඔයා මොනවහරි කිව්වහම ඒකට මමත් මොනවහරි දෙයක් එකතුකරන එක එහෙමත් නැත්තං ඔයා වැරදී කියල තර්ක කරන එක, ඔයත් එක්ක රණ්ඩු කරන එක මගෙ හැටි. ඒත් එදා ඔයා කියපු දේවල් වලට මම කිව්වෙ “ඔයා කැමති දෙයක් කරන්න. මම හා කියලවත් එපා කියලවත් කියන්නෙ නෑ” කියල විතරයි.
ඕනිම කෙල්ලෙක් තමන්ගෙ ආදරවන්තයා ගැන හිතන්නෙ “එයා තමයි මගෙ මුළු ලෝකෙම” කියල. ආදරය කරන්න ගත්තහම එහෙම හිතෙන එක හරිම ස්වභාවික දෙයක්. හැබැයි ආදරය කරන්න ගත්තහම ඔයා එක දෙයක් අමතක කරල. නිතර දකින කුකුලගෙ කරමලය සුදුයි කියල කියනව වගේ, අවුරුදු විසිගානක් දවස් තුන්සිය හැටපහම පැය විසි හතර පුරාවට ඔයාට පණ වගේ ආදරය කරපු, ඔයාට විතරක්ම ආදරය කරපු, මුළු ලෝකෙම ඔයාම වෙච්ච අම්මයි තාත්තයි ඔයාගෙ ඔය පුංචි ලෝකෙ ඇතුලට දාගන්න ඔයා අමතක කරල. මාස කීපයක ආදරයකට අසීමිත ආදරයක් සින්නකරල. සමහරවිට ඔයා කියයි ඒක ආදරයේ හැටි කියල. ආදරය බොළඳයි කියලත් මට පණ්ඩිතකම් කියයි. ඒත් කවදාහරි ඔයාගෙ ලෝකෙන් “එයාට” යන්න සිද්ධඋනොත්? එහෙමත් නැත්තං “එයා” ඔයාව දාල ගියොත්?
ඔයාට දුක කියන්න කවුරුත්ම නැති උනහම, ඔයාගෙ දුක අහන්න කවුරුවත්ම නැති උනහම, ඔයාගෙ ලෝකෙම වෙච්ච කෙනා ඔයාගෙ “කෝල්ස්” වලට “ආන්සර්” නොකර ඉන්නකොට, ඔයාගෙ “මැසේජ්” වලට “රිප්ලයි” නොකර ඉන්නකොට, “එයා” හොයාගන්නවත් නැති විදිහට අතුරුදහන් උනහම, ඔයාට තේරෙයි අරවිදිහට තුට්ටුදෙකට සින්නකරපු අසීමිත ආදරේ වටිනාකම. අන්තිමට “මොනදේ උනත් කමක්නෑ දුවේ උඹට අපි ඉන්නවනෙ” කියල ආදරෙන් ඔලුව අතගාල ඔයාව සනසන්න, ඔයාගෙ දුක බෙදාගන්න ඉන්නෙ ඔයාගෙ ලෝකෙන් පිටුවහල් කරපු “අම්මයි” ”තාත්තයි” විතරයි.

හීනබුද්ධිකයකුගේ ආදරය

ටොම් හැන්ක්ස් රඟපාන ෆොරෙස්ට් ගම්ප් චිත්‍රපටිය බැලුවට රසවින්දට කවදාවත් මට ඒ කතාව ලියන්න හිතුනේ නෑ. මේ කතාවේ හිමිකම තියෙන්නේ ආදිෂට

අම්මනං කියන්නෙ මගෙයි අනිත් ළමයින්ගෙයි වෙනසක් නෑ කියල. ඒත් මිනිස්සු මං දිහා බලන්නේ අනිත් ළමයි දිහා බලන විදිහට නෙවෙයි. දනිස් දෙකට එනකල් යකඩ කූරු හයිකරපු අමුතු සපත්තු දෙකක් දාගෙන අම්මත් එක්ක යද්දි මිනිස්සු මං දිහා බැලුවෙ සර්කස් ඒකක ඉන්න සතෙක් දිහා බලනවා වගේ. ඒ මිනිස්සුන්ට අම්මගෙන් නං හොඳට බැනුම් අහගන්න පුළුවන් උනා. මාව ඉස්කෝලෙකට දාන්න ගිය වෙලාවේ ඉස්කෝලෙ ලොකු මහත්තයනං කිව්වේ මගෙ බුද්ධියද මොකක්ද මන්ද අඩු හින්ද මාව වෙනම ඉස්කෝලෙකට යවන්න ඕනි කියල. ඒත් අම්මනං කිව්වෙ මමත් අනිත් ළමයි වගේම හින්ද මටත් ඒ ඉස්කෝලෙටම යන්න දෙන්න ඕනි කියල. සමහරවිට අම්ම දොස්තරට කියල අර අමුතු සපත්තු දෙක හයිකලේ ඒක හින්ද වෙන්න ඇති. කොහොමහරි දවසක් රෑ ඉස්කෝලෙ ලොකු මහත්තය අපේ ගෙදර ඇවිත් ගියාට පස්සෙ මට ඒ ඉස්කෝලෙට යන්න පුළුවන් උනා.
මට මතකයි මං මුලුන්ම ඉස්කෝලෙ ගිය දවස. අම්ම මාව ඉස්කෝලෙ බස් එකට නැග්ගුව. බස් එකේ කිසිම කෙනෙක් මට වාඩිවෙන්න දුන්නෙ නෑ එයාල ළඟ ඉඩ තිබ්බත්. ඉතිං මං හිටගෙන යද්දි.... මං ජීවිතේටම අහපු ලස්සනම කටහඬින් කවුද මට කතාකලා. ඒ තමයි මම ජීවිතේටම දැකපු ලස්සනම කෙනා. හරියට සුරංගනාවියක් වගේ.
“ඔයාට ඕනිනම් මෙතනින් ඉඳගන්න පුළුවන්”
අම්ම ඇරුනහම මට ආදරෙන් කතා කරපු එකම කෙනා. මං එයා ලඟින් වාඩි උනා. ඉස්කෝලෙට යනකල් එයත් එක්ක ගොඩක් කතා කළා. එදා ඉඳන් එයා තමයි මගෙ හොඳම යාළුවා. එයා මට ගස් නගින හැටි කියල දුන්න. මම එයාට අතුවල එල්ලිලා ඉන්න හැටි පෙන්නුව. එයා මට කියවන හැටි ඉගැන්නුව. මම එයාට කකුල්දෙකෙන් අතුවල එල්ලිලා ඉන්න කියල දුන්න. සමහර දවස් වලට අපි අපේ ගහ යටට වෙලා අහසෙ තරු පායනකල් බලාගෙන හිටිය. එයා තමයි මගෙ විශේෂම යාලුව, මගෙ එකම යාලුව.
දවසක් ඉස්කෝලෙ ඉන්න නරක කොල්ලො වගයක් මට ගහන්න එද්දි ඔයා මට කිව්ව දුවන්න බේරිලා දුවන්න කියල. කොහෙන්ද මං දන්නේ නෑ හිතට ආපු ගැම්මට මම දිව්ව. කවදාවත් නොදුවපු තරමේ වේගෙකින්. කකුල් දෙකට දාල තිබ්බ යකඩ කූරු ගැලවිලා විසි උනා. මම හුළඟ වගේ වේගෙන් දිව්ව. ඔයා කියපු නිසා දිව්ව. එදා ඉඳල මම කොහේ ගියත් මම කලේ දුවපු ඒක.
කාලය හෙමිං හෙමිං ගෙවිල ගියා. ඔයා ගෑනුලමයි ඉන්න ඉස්කෝලෙකට ගියා. එට පස්සෙ මට නිතරම ඔයාව බලන්න පුළුවන් උනේ නෑ. හැබැයි මම පුළුවන් හැම වේලාවෙම ඔයාව බලන්න ආව. මතකද දවසක් මං ඔයාව බලන්න ඇවිත් වැස්සෙ තෙමි තෙමී ඉන්නකොට ඔයා කාත්එක්කද කාර් එකකින් ආව. ඒ මනුස්සය කාර්ඒක ඇතුලෙදි ඔයාට රිද්දනකොට මම ඇවිත් ඒ මනුස්සයට හොඳටම ගැහුවේ ඔයාට කවුරුත් රිද්දනකොට මට ඉවසගෙන ඉන්න බැරි හින්ද.
උපාධිය අරගත්තට පස්සෙ මට පුළුවන් උනා හමුදාවට බැඳෙන්න. හමුදාවේ ඉන්නකොට මම ඔයාව පත්තරේකින් දැක්ක. මොකක් හරි හේතුවකට ඔයාව ඔයා හිටපු ඉස්කෝලෙන් අයින් කරල. ඒ සමහරවිට ඔය අර පත්තරේ ඇඳුම් නැතිව හිටපු අනිත් අයත් එක්ක ෆොටෝ ගත්ත හින්ද වෙන්න ඇති. කොහොම උනත් මම ඒ පත්තරේ ඔයා වැඩකරන තැන හොයාගෙන ආව. ඔයා එතන ස්ටේජ් එකේ ගිටාර් එකක් ගගහ සිංදු කියපු හැටි ඇත්තටම ලස්සනයි. ඒ ලස්සන කටහඬින් ඔයා සිංදු කියද්දි මට ගොඩක් ආස හිතුන. ඔයා හැමදාම ප්රිර්ථනා කරපු විදිහට ඔයා ගොඩක් ජනප්රිටය වෙලා. ඒත් ඔයා එතන ඇඳුම් නැතුව සිංදු කිව්වේ ඇයි කියලනං මට තේරෙන්නෙ නෑ. එතනදි ඔයාගේ ඇඟට බියර් විසිකරපු මනුස්සයටත් ගැහුවෙ ඔයාට තියන ආදරේ හිංද.
ඔයා මාත් එක්ක කේන්තියෙන් එතනින් එද්දි කිව්ව “ඔයාට හැමදාම මාව බේරගන්න බෑ” කියල. ඒ උනත් පුළුවන් හැම වෙලාවකම මම ඔයාව කරදර වලින් බේරගන්නව. මිනිස්සු හැමවෙලේම බලන්නේ ඔයාව උස්සගෙන යන්න. මට තාම මතකයි එදා මං ඔයාට මුලින්ම ආදරෙයි කියල කියපු වෙලාවෙ ඔයා මට කිව්වෙ “ඔයා දන්නෙ නෑ ආදරේ කියන්නෙ මොකක්ද කියල” මොනවා කියන්නද කියල ඒ වෙලාවෙ මට තේරුනේ නෑ. මම දැනං හිටියෙ ඒක දෙයයි. ඒ මට ඔයාව දාල වියට්නාමෙට යන්න වෙනව කියන ඒක විතරයි. ඒ වෙලාවෙ ඔයා මට කිව්වේ “ඔයා මට ඒක පොරොන්දුවක් වෙන්න. කිසි වෙලාවක නිර්භීත වෙන්න එපා. මොකක් හරි උනොත් දුවන්න ඈතට දුවන්න” කියල. ඔවු මම ඒක කරන්නං. ඔයා ආදරෙන් මට කියපු එකම ඒක දේ, ඒ දේ මම කරන්නං. මම එහෙ ගිහින් හැමදාම ඔයාට ලියන්නම්.
වියට්නාමෙදි ගොඩක් දේවල් සිද්දඋනා. ඔයාට පොරොන්දු වෙච්ච විදිහටම මම හැම වෙලාවෙම ඔයාට ලිව්ව. ඔයා මට අපහු ලිව්වෙ නැතත් මම ඔයාට ලිව්ව. වියට්නාමෙදි දවසක් සතුරො අපිට වෙඩි තිබ්බ. ඔයා කියපු විදිහටම මම දුවල බේරුනා. අනිත් අයට වඩා වේගෙන් දුවල බේරුනා. මට පුළුවන් උනා අපේ ලොක්ක එක්ක තව හතර පස් දෙනෙක්ව බේරගන්න. ඒත් ඔයාගෙන් පස්සෙ මට හිටපු එකම යාලුව, බුබ මගෙ අත්දෙක උඩදිම මැරුණ. මම ආයෙත් තනි උනා.
කාලය ගෙවිල ගියා. මම පිංපොන් තරුවක් උනා. මම කරපු වීර ක්රිනයාවට මට පදක්කමක් හම්බඋනා. මට ආයෙත් ඔයාව මුණගැහුන. අපි දෙන්න ගොඩක් දේවල් කතා කළා. ගොඩක් තැන් වලට ගියා. අපි දෙන්නගෙ ජීවිත වෙනස් කියල ඔය කියපු හැටි මට දරාගන්න බෑ. ඔයා ආයෙත් මාව දාල ගියා. මම හමුදාවෙන් අස්වෙලා බූබ කියපු විදිහට ඉස්සෝ අල්ලන්න පටන්ගත්ත. මම කෝටිපතියෙක් උනා. දවසක් මම හීනෙන්වත් හිතපු නැති විදිහට මගෙ අම්ම මාව දාල දිව්යදලෝකෙ ගියා. මම අයෙමත් පාරක් ලෝකෙ තනි උනා. මගෙ ගෙදර මම තනියම. කාත්කවුරුත් නැතුව. තනියම ඉන්න හැම වෙලාවකම මට ඔයා ගැන හිතෙනව. රෑ තනියම පාර දිහා බලාගෙන ඉන්නකොට ඔයා එනව මැවිල පේනව. දවසක් ඔයා ඇත්තටම මාව බලන්න ආව. මට ගොඩක් සතුටු හිතුන. මම ඔයාගෙන් ඇහුව කසාද බඳින්න කැමතිද කියල. මම පොරොන්දු උනා ඔයාට හොඳ සැමියෙක් වෙන්න. ඒත් ඔයා ආයෙත් මාව දාල ගියා.
ඔයා ගියාට පස්සෙ හිස්වෙච්ච හිත හදන්න කිසිම දේකට බැරි උනා. මම ඔලුව හැරුණු අතට දිව්ව. අවුරුදු ගානක් දිව්ව. රට වටේට දිව්ව. අවුරුදු තුනකුත් මාස දෙකයි දවස් දාහතරයි පැය දාසයක් මම දිව්ව. ආපහු ගෙදර ආව. ඔයාගෙන් මට ලියුමක් ලැබුන ඔයාව හම්බවෙන්න එන්න කියල. මම ඔයාව හොයාගෙන ලෝකෙ ඕනිම තැනකට එනව. මම ඔයා නැවතිලා හිටපු ගෙදර හොයාගෙන ආව. ඔයාව දැක්කට පස්සෙ මට දැනුන සතුට කියල ඉවර කරන්න බෑ. ගෙදර හිටපු ලස්සන පුංචි කොල්ලගේ තාත්ත මම කියල කිව්වහම මට හිතුනෙ එකම ඒක දෙයයි. ඒ පුතත් මම වගේම මන්දබුද්ධිකද කියන එක. එයා තමයි මම ලෝකෙ දැකපු ලස්සනම දේ. ඔයා අසනීපෙන් කියල කිව්ව නේද. දොස්තරල හරියට දන්නේ නැති වයිරස් එකකින්ද කොහෙද හැදෙන ලෙඩක්. ඔයාට පුළුවන් මාත් එක්ක අපේ ගෙදර නවතින්න. මම ඔයාව කාටවත් වඩා හොඳින් බලාගන්නවනේ. ඔයා මගෙ ඇස් දෙක දිහා බලාගෙන “ඔයා මාව බඳිනවද” කියල අහද්දි මට කියන්න තිබ්බෙ ඒක දෙයක් විතරයි “ඔවු”. අපි දෙන්නගෙ උත්සවේ ලස්සනට තිබ්බ. ලුතිනන් ඩෑන් එයාගෙ නැතිවෙච්ච කකුල් දෙක වෙනුවට අලුත් මැජික් කකුල් දෙකක් හයිකරගෙන මාව බලන්න ආව.
ඔයා හැමදාටම මාත් එක්ක ඉන්න ආව කියල මං හිතාගෙන හිටියෙ. ඒත් ඉක්මනින්ම ඔයා මාව දාල දිවියලෝකෙ ගියා. මං හිතනවා ඔයා අපේ අම්මත් එක්ක එහෙ හොඳින් ඉන්නවා ඇති කියල. ඔයාව මං තිබ්බ අපි දෙන්න හැමදාම හම්බවෙච්ච ගහ යට. මං හැමදාම ඔයාව බලන්න එනව. පුතා හොඳට ඉන්නව. මං එයාට කාම හදල දෙනව, පොත් කියවනව, අපිදෙන්න පින්පොන් සෙල්ලම් කරනව. එයානම් ඇත්තටම දක්ෂයි. පුතා ඔයාට ලියුමක් ලිව්ව. මටනං ඒක කියවන්න බෑ ඒ හිඳ මං ඒක ඔයාට දෙන්න ගෙනාව. මං ඔයාට ආදරෙයි. ඔයාට මොනවහරි ඕනිනම් මට කියන්න.

කාගෙවත් ආදරය නොලබපු, මන්දබුද්ධිකයෙක් හැටියට හැමෝම සලකපු ෆොරෙස්ට්, ෆොරෙස්ට් ගම්ප් කවදාවත් තමන්ව ත්රුම් නොගත්ත, අවසාන වෙලාව වෙනකල්ම තමන්ට ආදරය නොකරපු ජෙනීට ලෝකයක් තරමට ආදරය කළා. ලෝකයේ කවුරුත් ආදරය නොකරපු තරමට ආදරය කළා. ජෙනීට ඒ ආදරේ මැරෙන මොහොත වෙනකලුත් තේරුම් ගන්න පුළුවන් උනාද කියන්න මම දන්නෙ නෑ. ඒත් මට ඒක දෙයක් තේරෙනව. ඒ ජෙනීට ගොඩාක් වටිනා දෙයක් මගහැරිල තියනව කියන එක.
කවදාවත් ආදරය නොලබපු කෙනෙක්ට ආදරය ලැබුනොත් මොනවා වෙයිද? කවදාවත් ආදරය නොකරපු කෙනෙක් ආදරය කරන්න පටන් ගත්තොත් මොනවා වෙයිද?
මාත් මන්දබුද්ධිකයෙක්ද කියල වෙලාවකට මටම හිතෙනව.....

පෙරළා නොඉල්ලූ ආදරය

ආපහු සැරයක් හීන් සුළං රැල්ලක් එක්ක ගහගෙන ආපු කතාවක් මගේ මුණු පොතේ පිටුවක අතරමං වෙලා. අයිතිකාරයා තාම ඉදිරිපත් උනේ නම් නෑ. කතෘ අයිතිය සියල්ලම තියෙන්නේ මුල් අයිතිකාරයට මිසක් රොටියට නෙවෙයි.
================================
ගුඩ් මෝනිං ! රිසර්ච් එක කරන්න යනගමංද?
ඔවු මේ යනගමං. අක්කත් එක්ක යන්නෙ.
ඊයේ ......... අයිය කතා කලාද?
නෑ ඇයි එහෙම අහන්නෙ?
මම ඊයෙ ........ අයියගෙන් ඔයාට දැන් කතා කරන්නේ නැත්තෙ ඇයි කියල ඇහුව. ඊට පස්සෙ මම ඒක කියන්න ඔයාට ගන්නකොට ඔයාගෙ ෆෝන් එක බිසී කියල කිව්ව. මම හිතුවෙ එයා ඔයාට කතා කරන්න ඇති කියල.
නෑ මම යාලුවෙක් එක්ක කතා කලේ. එයා මට කතා කලේ නෑ.
මං ආයෙත් කතා කරල බලන්නම්කෝ.
එපා ආයෙ එයා ගැන මට කියන්න එපා. එයා මට ආදරේ නැත්තං මමත් එයාට ආදරේ නෑ. ආයෙ මට එයා ගැන කියන්න එපා.
හරි මං ආයෙ එයා ගැන කතා කරන්නේ නෑ. ඔයා පරිස්සමින් යන්න.

එයා ........... කෙනෙක් එක්ක තිබ්බ ආදරේ ඉවරකරපු බව මට දැනුම්දුන්නෙ ඔය විදිහෙ කෙටිපණිවිඩ සංවාදයකින්. එයා ආදරේ කරපු ....... කියන කෙනා එහෙමත් නැත්තං .......... මහත්තය එයාව මේ විදිහට මගහරින්න හේතුව මටත් හිතාගන්න බෑ. එයා විස්තර කරපු විදිහෙ ආදරයක් එහෙම එක පාරටම ඉවරවෙන්නෙ කොහොමද. මං සතුටු වෙන්න ඕනිද දුක් වෙන්න ඕනිද කියල මමම කල්පනා කරා. නැවතත් පුංචි බලාපොරොත්තුවක් යාන්තමට ඇති උනත් ඊටත් වඩා හිත යටින් ආපු මොකක්දෝ මංද අමුතුම විදිහේ දුකක් දැනුන. ඒත් කොයි වෙලාවෙවත් “ඇද්ද උඹට දැන්, මට කෙලෙව්වට” කියල හිතුනෙ නැති එක ගැන මටම මං ගැන පුදුම හිතුන.
මට ආදරේ කලොත් විතරද මම එයාට ආදරේ කරන්නෙ?
එයා මට ආදරේ නැති හිංද මමත් එයාට ආදරේ කරන එක නතර කරන්න ඕනිද?
ආදරේ කියන්නෙ වෙළඳාමක්ද?
තමන් හදවතින්ම ආදරේ කරපු කෙනෙක් දැන් තමන්ට ආදරේ නොකරනකොට එයාට වෛර කරන්න පුලුවන්ද?
එහෙමත් නැත්තං එයාට මං ආදරේ නෑ කියල කියන්න පුලුවන්ද?
එයා තමන්ව දිගින් දිගටම රිදවද්දිත් එයාට ආදරේ කරන්න පුලුවන්නං. එයා “මං ඔයාට ආදරේ නෑ” කියල කියද්දිත් එයාට ආදරේ කරන්න පුලුවන්නං. එයාගෙන් ආපහු කිසිම දෙයක් නොලැබෙද්දිත්, අඩුම තරමින් හිනාවක්වත් ආපහු නොලැබෙද්දි එයාට ආදරේ කරන්න පුලුවන්නං. ඒ ආදරේට මොකක් කියලද කියන්න ඕනි?

නිර්නාමික ආදර කතාව

හිත කොනිති ගහන එක ආදර කතාවක් ආයෙමත් මං ලඟට ඇවිත්.. මෙච්චරම ලස්සනට වචන අමුණපු කතාවේ හිමිකාරයා හැංගිලා ඉන්න කැමතියි. ඒ ඇයි කියල මට අහන්න අමතක උනා. සමහර විට ඇත්ත නමකින් ලියාගන්න බැරි තරම් හිත රිද්දන මතක තියනවා කියල වෙන කාටවත් වඩා හොඳින් රොටියා දන්න නිසා වෙන්න ඇති...

ඉතින් කතාව ලියපු කෙනා නිර්නාමිකයි..

=*=*

"ගුඩ් මෝනිං" වෙනද වගේම පිළිතුරක් නැති බව දැන දැනත් උදේ පාන්දරම කෙටි පණිවිඩයක් යැවුව. පැය කිහිපයකට පස්සෙ "ගුඩ් මෝනිං ඔයා අද ක්ලාස් යනවද?"
පුදුමයි! මගෙන් ක්ෂණිකව හැරෙන තැපෑලෙන්ම උත්තරයක්.
මම - "ඔවු මේ ක්ලාස් එකේ ඉන්නෙ. මම හෙට කැම්පස් යනව"
එයා - "මම දුකින් ඉන්නෙ. ඔයාට ක්ලාස් ඉවර උනහම කියන්නම්"
මම - "ඔයාට පුලුවන්නම් දැන් කෙටියෙන් කියන්න"
එයා - "කෙටියෙන් කියන්න බෑ. ඒක දිග කතාවක්"
මොනදේ උනත් ජීවිතේ පළවෙනි ආදරේ. මොකක්ද දුක හිතෙන්න වෙච්ච දේ. දාහක් උපකල්පන, දාහක් ප්රදශ්න, දාහක් උත්තර. බලමුකො හවස්වෙලා කතා කරල.පන්තිය ඉවරවෙනකල් ඇඟිලි ගැනගැන ඉඳල බොහොම අමාරුවෙන් බම්බලපිටියෙ ඉඳල, පිටකොටුවට යනකලුත් ඉවසල, ගෙදර යන බස් එකටත් නැගලම ගත්ත කෝල් එකක්. ඒත් ෆෝන් ඒක උස්සන්නේ නෑ.
"දැන් කතා කරන්න බෑ. පස්සෙ කියන්නම්"
හරි. දැන් ඉතින් ගෙදර යනකල් ඉවසපන්කො.
.
.
.
.
.
.
මම - "දැන්වත් කියන්නකෝ ළමයෝ.."
එයා - "ඔයාට මතකද ...........ව ?"
මම - "ඔවු ඔයත් එක්ක කතා කරන්න ආසයි කිව්වේ"
මගේ මතකය දුවල ගියෙ අපි ආදරේ කරන්න පටන්ගත්ත කාලෙ එයා කියපු කොල්ලෙක්. ඒ කොල්ල මෙයත් එක්ක කතාකරන්න ආසයි කියල කියපු කතාවක්. මිනිහගෙ මෙතනට තියන සම්බන්දෙ මොකක්ද?
එයා - "ඔවු එයා තමයි. එයා මම දැනගත්තේ ගොඩක් ඉස්සර. එයා මාත් එක්ක චැට් කරල තියෙන්නෙ බොරු නමකින්. එයාගෙ නම ........... එයා ......... කෙනෙක්"
ඔවු ඉතිං මම ඉන්න ක්ෂේත්රෙයට වඩා .........කෙනෙක් කියන්නෙ කාගේත් හිත ඇදල ගන්න රස්සාවක් තමයි.
මම - "ඉතිං"
එයා - "එයා මට එයාගේ හැම විස්තරයක්ම කිව්ව. මම පවු කියල මගෙ නොම්බරේ එයට දුන්න. එයා මාත් එක්ක හැමදාම කතා කළා. එය මට කැමති කියල මට තේරිලා තිබ්බෙ"
මම - "ඉතිං"
එයා - "එයා මාව හම්බවෙන්න ඕනි කිව්ව. මම එයාව හම්බවෙන්න ගියා. එයා කිව්ව මම ලස්සනයි, එයා මට කැමති කියල. එයත් හරි හොඳයි. හරි ඩීසන්ට්. හරි නිවිච්ච කෙනෙක්. කතා කරන විදිහට ආස හිතෙනව"
මම ළඟ ඉතිං ඔය කියන එකම ඒක ගතිගුණයක්වත් නෑනේ. ඩීසන්ට් නෑ, පිළිවෙලකට අඳින්නෙ නෑ, පිස්සුමයි කෙලින්නෙ, සරළවම කියනවනම් නොම්මර එකේ අපතයෙක්.
මම - "ඉතිං ඔයා එයාට කැමති උනා"
එයා - "එයා මාත් එක්ක පැය ගණන් කතා කළා. මගෙ යාළුවොත් එය ගැන දන්නව. එයාලත් එයාට කැමතියි.එතකොට එයත් එක්ක සම්බන්දයක් ඇතිවෙලා තිබ්බේ"
සරළවම ..........කෙනෙක්ට වඩා ...........කෙනෙක් කොහොමත් හොඳයි. මගෙයි එයාගෙයි තිබ්බ සම්බන්ධය එයාගේ යාළුවො හරියට දැනන් තිබ්බේ නෑ. එයාල හිතන් හිටියෙ මම එයාගෙන් යාලුවෙන්න අහනව කියල. මෑතක ඉඳල එයාගෙ යාළුවො මං දිහා බලන විදිහ ටිකක් විතර වෙනස් කියල මටත් තේරිලා තිබ්බේ. ඒක අනුකම්පාවට වඩා උපහාසයක් කියලයි දැන් මට හිතෙන්නෙ.
මම - "ඔය එයාට ඇත්තටම ගොඩක් ආදරෙයිද"
මම ඇහුවේ පෙර අත්දැකීම් උපයෝගී කරගෙන.
එයා - "ඔවු අපි දෙන්න ගොඩක් කතා කරල අඳුනගෙන ඉන්නෙ. අපි දෙන්නට දෙන්න තේරුම් අරගෙන ඉන්නෙ. එයා හරි හොඳයි"
.
.
.
.
.
මම - "දැන් ඇයි ඔයාට දුක හිතෙන්නෙ?"
එයා - "එයා දැන් සතියකින් විතර මට කතා කලේ නෑ. මම එයාට කෝල් කළා මැසේජ් කළා ඒත් එයා ආන්සර් කරන්නේ නෑ. එයා හරි හොඳ කෙනෙක්. මං ගැන හැමවෙලාවෙම හොයනව. එහෙම කෙනෙක් එකපාරටම වෙනස් උනේ කොහොමද කියල මට හිතාගන්න බෑ"
මොකක්ද මම දෙන උත්තරේ?
එයා මහා ගොඩක් විශ්වාසය තියපු කෙනා, මගෙ ආදරිය අයිති කරගත්ත කෙනා, මට වඩා එයාට දැනෙන්න ආදරය කරපු කෙනා, එයා මට වඩා ආදරය කරපු කෙනා, එයාව තේරුම් ගත්ත කෙනා, එයා හොඳින් තේරුම් ගත්ත කෙනා, අද එයාට දුකක් දීල.
මොකක්ද මම දෙන්න ඕනි උත්තරේ???


පුංචි දඟකාරියේ විහඟ ගීතෙන් ගැයූ
කිමද රණ තිසර දිය තඹර පෙති ගිලිහියේ
කවුරුන්ද මල්වයසෙ මගෙ යහන ගිනිබත් කලේ
මන මාලියේ//
දඟකාරියේ.....

බිඟු දබර කල සිතේ දිය බොරවෙලා
විෂ බඹර තුඩු වලට පෙති හැකිලිලා
දෙකොපුල් රිදුනාද දඟකාරියේ//
කියන ලඳේ මට රහසේ
උඹට මං පන වගේ ආදරේ//

පෙම වහන් කල සිතේ නෙතු වැලපිලා
විහඟ ගී රාවයෙන් තෙරපිලා
සෙනෙහස ලැබුණාද දඟකාරියේ//
කියන ලඳේ මට රහසේ
උඹට මං පන වගේ ආදරේ//

පුංචි දඟකාරියේ විහඟ ගීතෙන් ගැයූ
කිමද රණ තිසර දිය තඹර පෙති ගිලිහියේ
කවුරුන්ද මල්වයසෙ මගෙ යහන ගිනිබත් කලේ
මන මාලියේ//
දඟකාරියේ.....
උඹට මං පණවගේ ආදරේ




උඹට මං පණවගේ ආදරේ......

මටම පෙම්කල..

ඇයි? මම ඇහුවා
තාරුකා ඇස් දිලිසුනා. තව ටිකකින් අහස හොඳටෝම අඬන බව මට තේරුනා. අහස ඉකිගහද්දී ඔයත් ඉකිගැහුවා. මගේ ඇස් ඇඩුවේ නැති උනාට හිත හයියෙන් ඇඩුවා. පොඩි කාලේ ඉඳලම මගේ හැටි. වෙන කෙනෙක්ට රිදෙනවා බලන් ඉන්න මට ඊට වඩා රිදෙනවා...

ඇයි? මම ඇහුවා
මට බෑ ඉවසන්න. ඔයා කිව්වා. මම ඔලුව වැනුවා
දුක් විඳින්න එපා ඔහොම මම කිව්වා.
මම එයාට නෙවෙයි ඔයාටයි ආදරේ. ඔයාගේ ඇස් කිව්වා...

ඇයි? මම ඇහුවා
යන්නම ගියා එයා.ඔයා කිව්වා.
ඇයි මට කැමතියි කියන්නේ නැත්තේ? ඔයාගේ ඇස් මගෙන් ඇහුවා
ඇයි මම එයාව මගේ කර ගන්නේ නැත්තේ. මගේ හිත මගෙන්ම ඇහුවා..

ඇයි? මම ඇහුවා
එපා බලන් ඉන්න ඔහොම මගේ දිහා. ඔයා කිව්වා
එහෙනං කොහොමද බලන් ඉන්න ඕනේ. මම හිතත් එක්ක හුරතල් උනා
ඇයි ඔයා කියන්න යන දේ මට කියන්නේ නැත්තේ.. ඔයා ඇහුවා
ඒක කියන්න නම් විශ්වයම නවතින්න ඕනේ තත්පරයකට.. මම කිව්වා

ඇයි? මම ඇහුවා
කොහොම ණය ගෙවන්නද මම ? ඔයා මට කිව්වා
ඇයි? මම ඇහුවා
ඔයා නැත්තන් එක්කෝ මට පිස්සු හැදිලා. නැත්තන් මම සුයිසයිඩ් කරගෙන
මං හිනා උනා
මගේ ජිවිතෙන්ම ණයයි ඔයාට. මට ණය ගෙවන්න දෙනවද ඔයා..
ඒ මොහොතේ විශ්වයම නැවතුනා.. ඔව්. විශ්වයම තත්පරයකට නැවතුනා

ඇයි? මම ඇහුවා
නෑ නිකන්.. ඔයා කිව්වා
ඕනෙද අරගෙන. මම ඔයාගේ ඇස් දෙක නැවතුන ටෙඩි බෙයාර් දිහා බලල ඇහුවා
ඔව්. ඔයා කිව්වේ ඇස් වලින්.

ඇයි? මම ඇහුවා
අරන් දෙනවද මට. ඔයා ඇහුවේ මගෙන්
දියමන්ති දෙන්න නම් පැටියෝ මට දැන්ම බෑ
ඔයාගේ ඇස් දුකෙන් බර වුනා.

ඇයි? මම ඇහුවා
ඇයි? ඔයා ඇහුවේ මාත් එක්ක තරහෙන්
ඇයි? ආයෙමත් මම ඇහුවා
ඔයත් එක්ක යාලු උණ පලියට දියමන්තිත් එක්ක තරහ වෙන්න මට බෑ. ඔයා වචන වලින් මට දමල ගැහුවා
ඔයාගේ බෙල්ල වටේ තිබුණ දියමන්ති මාලේ මට ඔච්චමට හිනා උනා

ඇයි? මම ඇහුවා
ඇයි? මම ඇහුවා මගෙන්ම
ඇයි? මම ඇහුවා ආයෙමත් මගේ හිතෙන්
මගේ දුප්පත් ආදරේ අත ඇරලා දියමන්ති, කිරිගරුඬ, දිලිසෙන ආදරේ හොයන ගිය ඔයාව මට තේරුම් ගත්තැකි.
ඒත්.. ඒත් ඔයාට ආදරේ කරන්න පටන් ගනිපු, මගේ අහිංසක හිත තේරුම් ගන්න මට තාම බෑ

නිදාන කතාව : දැනෙන්න ලියපු ලියමනක් අද උදේ මන් ලඟට පියාඹල ඇවිත්, මුණු පොතේ වහල තිබ්බා. ලියමන පහල තියෙනවා. අයිතිකාරයා Adeesha - https://www.facebook.com/adeeshajayanath.premadasa ... ඔෆිස් එකේ ඉන්න ගමන්ම හදිස්සියෙන්ම මේ ලිපිය ලියල දාන්නේ, පහල ලිපිය එච්චරටම හිතට වැදුණු නිසයි

මටම පෙම්කළ - කඳුළු බින්දුව...

සංගීතය කියන්නෙ විශ්ව භාෂාවක්. සංගීත ඛණ්ඩයකට පුළුවන් වචන දහසකට විස්තරකරන්න බැරි හැඟීම් ඒක මොහොතකින් විස්තර කරන්න. ගීතය කියන්නෙ ඒ සංගීතයට ගැලපෙන විදිහට යම් භාෂාවකින් අදහස් එකතුකරහම ලැබෙන ප්රරතිපලයට. ගීතය විශ්වභාෂාවක්ද නැද්ද කියන්න මම දන්නේ නෑ. හැබැයි සංගීතයට පුළුවන් සීමාවට වඩා එහාට ගිය සියුම් හැඟීම් විස්තර කරන්න ගීතයකට පුළුවන්. එහෙම ගීත වලට සාර්ථක නිර්මාණයන් කියල කියන්න පුළුවන්.
ආදර ගීත, විරහ ගීත, භක්ති ගීත, දේශාභිමානී ගීත, හාස්යසඋත්පාදක ගීත ආදී එකී මෙකී නොකී ගීත වර්ග ගණනාවක් තියනව. ඒ අතරින් විරහ ගීත ප්ර මාණයෙන් වැඩී කියලයි මට හිතෙන්නෙ. සමහරවිට කවදාවත් ආදරය නොකරපු කෙනෙක්ට උනත් විරහ වේදනාව දනවන්න සමහර විරහ ගීත වලට පුළුවන්කම තියනව.

මටම පෙම්කළ - නෙතග නිවසන
සදා නොසිඳෙන - සුනිල උල්පත
කඳුළු බින්දුව...
මටම පෙම්කළ - නෙතග නිවසන
සදා නොසිඳෙන - සුනිල උල්පත
කඳුළු බින්දුව.......

සමනළිය නෙත ලැගුම් ගෙන හුන්
නුඹව පලවා හැරිය දා මං
උන්හිටිය තැන අහිමි වීමෙන් \\
මවෙත වෙර බැඳ පිටව ගිය නුඹ
කඳුළු බින්දුව..........

මටම පෙම්කළ - නෙතග නිවසන
සදා නොසිඳෙන - සුනිල උල්පත
කඳුළු බින්දුව...

නිදැල්ලේ ඔහෙ ඉගිල ගිය ඇය
මගෙ විජිතෙන් වහන් වුණු සඳ
කොහේදෝ ඉඳ ජීවතුන් මැද \\
මවෙත පෙම්බැඳ පැමිණි සකිසඳ
කඳුළු බින්දුව.....

මටම පෙම්කළ - නෙතග නිවසන
සදා නොසිඳෙන - සුනිල උල්පත
කඳුළු බින්දුව...
මටම පෙම්කළ - නෙතග නිවසන
සදා නොසිඳෙන - සුනිල උල්පත
කඳුළු බින්දුව...

කවදාවත් ආදරය නොකරපු මම, කවදාවත් ආදරය කරන්න නොහිතපු මම මේ සිංදුවට ගොඩක් ආදරය කළා. ආදරයෙන් පැරදිච්ච කෙල්ලෙක් කෙරෙහි ඇතිවෙච්ච අනුකම්පාව භූමිකම්පාවක් දක්වා දුර ගිහින්, අන්තිමට ඒ භූමිකම්පාව හින්ද මුළු ජීවිතයම කඩාගෙන වැටුණු කොල්ලෙක් ගැන කියවෙන මේ සිංදුවට ගොඩක් ආදරය කළා. ඒ ලයාන්විත හඬ, පද ගැළපීම වගේම වේදනාබර සංගීතය කවදාවත් විරහවක් විඳල නැති මගෙ හදවතට විරහ වේදනාව ඇතුල්කරන්න සමත් උනා.
ඒත් මම කවදාවත් හිතුවේ නෑ කවමදාවත් හිතුවේ නෑ මේ සිදුවීමම මගෙ ජීවිතයෙත් සිදුවෙයි කියල.
මම කඳුළු පිසදාපු සමනළිය අද මගේ දෙනෙතට කඳුළු දීල යන්න ගිහින් යන්නම යන්න ගිහින්.

ආදරණිය ඩි,

මගේ ආදරණිය ඩි;
හැම උදෑසනකම මා අවදි වන්නේ ඔබ පිළිබඳව සුන්දර මතකයක් හිත දරාගෙනය. නින්දට යන්නේ ඔබ පිළිබඳව ඊට වඩා සොඳුරු මතකයක් සිහියේ තබාගෙනය.මගේ ජිවිත කාලය පුරාවටම ඔබව හිමි කරගත නොහැකි බව මගේ උඩු සිත පිළිගත්තද, යටි හිතෙන් පැතුවේ ඔබවමය.
අපේ දෑස් යාවුණු හැමවිටෙකම වගේ ඔබ හිතේ කහටක් නැතුව මා හා හිනැහුනද, මට නම් හිනැහෙන්න අමතකම විය. සාමාන්යෙන්ම ලජ්ජාශීලි පුද්ගලයෙකු නිතැතින්ම සිදු කරනා ලෙසට, මමද තද කළමණාකරුවෙකු වීමි. ලජ්ජාශීලි කලමනාකරුවෙකුකට සිය ආයතනය නිසි ලෙස පාලනය කරගත නොහැකි බව මට තේරුම් ගියේ මීට බොහෝ කලෙකට පෙරාතුවය. මා යටතේ සේවය කල සියල්ලෝම මාව තදබල ලෙස විවේචනය කල බව දනිමි. මම අඩුවෙන් කතා කරන බව, හිනැහෙන්නේ නැති බව, මගේ දරදඬු පාලනය බොහෝ දෙනෙකුට රිස්සුවේ නැති බව සැබෑය. 
ඒත් එක දිනෙක හිනැහී හිනැහී සම්මුඛ පරීක්ෂණයකට පැමිණි ඔබ මුළු වෙලාවේම සොඳුරු හිනාවකින් මුව සරසාගෙන සිටි ආකාරය මට අද මෙන් මතකය. සේවයට පැමිණි පසුවද මා කුමන මුහුණක් පැළඳගෙන සිටියද හිත පුරාම මා හා හිනැහුණේ ඔබය. ඔබ බොහෝ වෙනස් ගැහැණු ළමයෙකු බව මට මුල්වරට තේරුම් ගියේ ඔබ දුටු මුල් දිනමය
බොහෝ දෙනෙකු මට මුහුණ දෙන්නට අකමැති වුවද, උදෑසන පැමිණි විට ඔබ මුලින්ම කරන්නේ මා පැමිණ සිටීදැයි බලා මා සමග හිනැහිමය. මා පමණක් නොව, මුළු කාර්ය මණ්ඩලයම සමගම හිනැහෙමින් සුබ පැතීම ඔබේ පුරුද්දය. ටික දවසක් යන විට මමද ඔබ එනතුරු බලා සිටින්නට පුරුදු උනෙමි. ඊළඟට ඔබ උදෑසන මා සමග පමණක් හිනැහිය යුතුයැයි සිතීමට තරම් මම ආත්මාර්ථකාමී උනෙමි. ඔබ නොදන්නවාට, කල්ගත වනවිට උදෑසන පැමිණි වහාම කුමක් හෝ වැඩක් යොදා ගනිමින් ඔබව මගේ කාර්යාල කාමරයට ගෙන්වා ගත්තේ ඒ ආත්මාර්ථකාමී හැඟීම නිසාය
එකුන් තිස් වියේ පසුවූ මා, විසි දෙහැවිරිදි ඔබට පෙම් බැඳීම අරුමයක් නොවුවද, එය අරුමයක්ම වන්නේ ඒ වනවිටත් මටත්, ඔබටත් පෙම්වතියක හා පෙම්වතෙකු සිටි නිසාය. මගේ ගතිගුණ තේරුම් ගත නොහැකි යයි කියමින්, මා අතහැර ගිය පෙම්වතියන් අතර ඒවනවිට මා ඇසුරු කළේ පස් වැනි පෙම්වතියය. මගේ රූපය නිසා ගැහැණු ළමුන් ලෙහෙසියෙන්ම මා හා ආදරයෙන් වෙලුනද, ඊට වඩා ලෙහෙසියෙන් මා අතහැර ගියබව කාර්යාලය පුරා පැවති ප්‍රසිද්ද රහසකි
මා දුටු ගැහැනුන් අතර ඔබ මලකි. ඔබ තරම් විවෘත ලෙස හැසිරුණ ගැහැණු ළමයෙක් මින් පෙර නොදැක සිටි මට ඔබව විශ්මයක්ම විය.
ඔබ පෙම්වතියක බව මුල් වරට දැනගත් දවසේ මම ඉරිසියාවෙන් දැවුනෙමි. ඔබ වැනි ප්‍රසන්න ගැහැණු ළමයෙකු තනිව සිටීදැයි සිතීම විහිළුවක් වුවත්, මා සෑම විටකම යටි හිතෙන් පැතුවේ ඔබේ සම්බන්ධය නැවතී යාමක් බව මතක් වන විට අදටත් මට ලජ්ජාවකට සමාන හැඟීමක් හිත කොනක මතු වුවද ඒ හැඟීම ගැන පසු තැවීමක් නම් නැත. සියලු දේ හරියටම කරන ආකාරයේ ගැහැණු ළමයෙකු වූ ඔබ ඔබේ පෙම්වතාට දිවි දෙවැනි කොට ආදරය කළාය. ඔහුද එවැනිම ආදරණිය පුද්ගලයෙකු බව මට ආරංචි විය.
දිනක් මා ඔබ දෙස බලාගෙන සිටින අයුරු හදිසියේම දුටු ඔබ තිගැස්සුණු ආකාරය මම දුටුවෙමි. මම ඔබට ආදරය කරන බව ඔබ තේරුම් ගත්තේ එදින යයි මම දනිමි. ඔබ කිසිම කෙනෙකුට වඩා හොදින් අපුරුවට මාව තේරුම් ගැනීමට සමත් වුවාය. මගේ අප්‍රකාශිත ආදරය හමුවේ දරුණු නොවුවද, ඔබ කිසි විටෙක මට අනුබලද නොදුන්නාය.
දිනක් ඔබ හමුවේ මට මාවම පාලනය කරගත නොහැකිව, ඔබේ සුරත අල්ලාගත් ආකාරය සිහිවන විට අදටත් මගේ හිත මිහිරියාවෙන් පිරි යයි. එදින රවා බැලීමක් හෝ සිදු නොකොට මා කැමති තරමක් වෙලා ඔබේ සුරත අල්ලාගෙන හිඳීමට ඉඩහළ ඔබ,අවසානයේ මා පව් යයි පැවසුවාය. තෙවැනි ඇහැකින් බලන අයෙකුට නම් ඔබ සිය ප්‍රධානියාගේ කරේ නැගගෙන උසස් වීම් කරා යාමට තැත් කරන අයෙකු ලෙස හැඟුනද එය එසේ නොවන බව කාටත් වඩා හොඳින් දන්නේ මාය. උසස්වීම් හෝ වේතන වැඩි කිරීම් ගැන ඔබ උනන්දු නොවූ අතර රැකියාව කළේ කාලය ගෙවා ගැනීමට බවත්, ඔබ විවාහ වූ පසුව රැකියාව අතහරින බවත් මම දැන සිටියෙමි. කාර්යාලයක සේවිකාවකට මෙවැනි සිද්දියක් සිදුවූ කල එය පොලිසියකට යාමට තරම් සිද්දියක් වන නමුදු, ඔබ හා මා අතර සිදුවූ සෑම දෙයක්ම අප දෙදෙනාට පමණක් සිමා කර ගැනීමට තරම් ඔබ කල්පනාකාරී වූවාය. ඔබ මාව හඳුනාගත් ලෙසටම මාද ඔබව හඳුනාගත් නිසා, ඔබ මා පිළිබඳ සියලුම දේ ඔබේ පෙම්වතාට පවසන බව මම දැන සිටියෙමි

හදිස්සියේම මා අතට පැමිණි ඔබේ අස්වීම් ලිපිය මගේ ලෝකය උඩු යටිකුරු කරන්නට සමත් විය. ඔබේ තීරණය වෙනස් කරන්නට උත්සහ කොට අවසානයේ පලක් නොවූ තැන මම ඔබට අන්තිම පහත් ආකාරයට බැන වැදුනෙමි. වල් බැල්ලියෙක් යයි සදහන් කරමින් බැණ වැදුනද මගේ දෑස දෙස බලාගෙන නිසලව සිටීමට තරම් ඔබ සන්සුන් ගැහැණු ළමයෙකු වුවාය.
ඉන් මසකට පමණ පසු පැවති සමු ගැනීමේ සාදයෙන් පසුව සියලුම දෙනා පිටත්වුණු පසුවද බොරු හේතුවක් යොදා ගෙන ඔබව නවතා ගත්තේ තවත් තත්පරයක් හෝ ඔබ සමග ගත කිරීමට තිබූ කැමැත්ත නිසාය. ජිවිතයේ කිසිම දාක නොදැනුණු අසරණකමකින් වෙලුනු මම හඬා වැටෙමින් ඔබේ උකුලෙහි හිස හොවාගෙන නවතින ලෙස අයැද සිටියද, යා යුතුම බව ඔබ පැවසුවාය. හැමදාම හිනැහෙමින් හිඳි ඔබද මා හා එක්ව හැඬුවාය. මගේ ගෙල මුල හිස හොවාගෙන ඔබද බොහෝ වෙලා හඬා වැටුනාය. අවසානයේ එකම සිප ගැනීමක් හෝ ඉල්ලා සිටි මගේ දකුණු කම්මුලේ ඔබ මුදු හාද්දක් සටහන් කොට නික්ම යන්නට සැරසෙද්දී මම ඔබේ බලවත් විරෝදය හමුවේ වුවද ඔබේ දෙතොලග හාද්දකින් තෙමාලිමට තරම් මම නිර්භය වුයෙමි. එය අදටත් මගේ ජිවිතයේ සුන්දරතම මතකයයි.
යා යුතුම වූ නිසා ඔබ ගියාය. ඒ සදහටම බව දැනගද්දී මම බොහෝ සෙයින් ප්‍රමාදය. ඔබේ අස්වීම් ලිපිය පිටුපස සිටි පිළිකාව ගැන දැන සිටියානම් මම ඔබට ලෙහෙසියෙන් යන්න ඉඩ දෙන්නේ නැත. ඔබ අවසන් නින්ද නිදා සිටියදී ඔබේ පෙම්වතාට සිහි කල්පනාවක් නොතිබිණි. කෑ ගසා හැඩු ඔහු දෙස මම ඉරිසියාවෙන් බලා හුන්නේ මගේ ලය පැලි යන තරමට වූ ශෝකය පිට කර ගැනීමට අන් මගක් නොතිබූ නිසාය. ලොවට පෙනෙන්නට හැඩුම හංගාගෙන සිටීමට බලවත් උත්සහයක් දැරූ මා කෙරෙහි, මටම අසීමිත කෝපයක් ඇති වී තිබුණි.
ඔබේ නික්මයාමෙන් මසකට පමණ පසුව, ඔබේ පෙම්වතා ඔබ මට තබා ගිය ලිපිය ගෙනැවිත් දුන්නේය. මා පිළිබඳව සියලුම දේ දැන සිටි ඔහු, එපමණ සංයමයකින් මා හා කතා කිරීම මට පුදුමයක්ම විය. ඔබේ නිමා නොවෙන ආදරයේ සදාකාලික අයිතිකරු වූ ඔහු, ඔබ මට දැක්වූ සෙනෙහස තේරුම් ගැනීමට තරම් බුද්ධිමත් වුවේය. අනෙක් අතට ඔබ වැනි ගැහැණු ළමයෙකුගේ පෙම්වතා, වෙනෙකෙකුට ඉරිසියා නොකිරීම ගැන පුදුම වෙන්නට දෙයක් නැත
ඔබට තිබුනේ විශාල හදවතකි. එයින් ඔබ ඔබේ කෙටි ජිවිත කාලය තුල, මුළු ලෝකයටම ආදරය බෙදුවාය. ඔබේ හදවතේ ඉතාමත් කුඩා තැනක සිටි මා කෙරෙහි ඔබ දැක්වූ සෙනෙහස ගැන සිතන විට, ඔබේ මුළු හදම අයිති කරගෙන සිටි ඔබේ පෙම්වතාට අදටත් මම ද්වේශ කරමි
ආදරණිය ඩි, නිදා ගන්න. සුවෙන් නිදා ගන්න. කවදා හෝ යලි ඔබ ලඟට මම පැමිණි විටෙක තව එකම එක වතාවක් ඔබේ මුදු දෙතොල සිප ගන්න මට ඉඩ දෙන්න. එකම එක වතාවක්

මිට
ආදරයෙන්
එෆ්.

හැමදෙයක්ම මතකයි මට

අලුත් ජිවිතෙකට හුරු වෙන්න
අමාරුවෙන් ජීවිතය එකතු කරන වෙලාවට
කකුලෙන් අදින රවන ගොරවන
ඕනේ තරම් කට්ටිය ඉන්නවා ගොඩ රුපියලට

වැඩක් වැරදෙනකම් බලන් ඉන්න
දන්නා දෙයක් ගැන ඇහුවත් නොදන්නා විදියට ඉන්න
හිනා උනත් අහක බලන් යන
ඕනේ තරම් ඉන්නවා කට්ටිය ගොඩ රුපියලට

තනි කරන්න වලිකන
හිත රිද්දන
නොදන්නා දෙයට හිනැහෙන
ඕනේ තරම් ඉන්නවා කට්ටිය ගොඩ රුපියලට

ඒත් මම අද මෙතන ඉන්නේ
එහෙම නැති එක්කෙනෙක්
එකෝම එක එක්කෙනෙක්
මුණගැහුණු නිසයි මට

තනිකමක් නොදැනෙන්න
අලුත් යයි නොහැගෙන්න
සියලු දේ දැන ගන්න
කල උදව් මතකයි මට

කිවිඳියක් නොවෙන මුත් ඔබ සේම
ගලපා කියන්නට බැරි මුත් හැමදේම
එක  හිතක් ඇති හොඳ බෝම
පතමි හරියන්න හැමදේම

මං හින්දා..

මං හින්ද
තොල් රතු කරන්න එපා
මං හින්ද
නියපොතු පාට කරන්න එපා

ෆේෂල්, ක්ලින් අප්, බිලිචින් අනං මනං
මං හින්ද කරන්න එපා

ඔයා ඉන්න විදියට ලස්සනට ඉන්න
මට පේන්න ලස්සන වෙන්න හදන්න එපා

මං ආදරේ ඔයා ඉන්න විදියටයි
මම ආදරේ කරන්න පටන් ගත්තේ ඔයාටයි
ඔයා ඔයා නිසයි
ඔයා අනිත් අයගෙන් වෙනස් ඒ හින්දයි